مدیریت مشارکتی در مدارس ابتدایی: پیامدهای روانی- اجتماعی و بهبود تعاملات حرفه ای معلمان

در عصر حاضر، با توجه به تحولات سریع در نظام های آموزشی، رویکردهای مدیریتی سنتی که بر سلسله مراتب و تصمیم گیری متمرکز تاکید دارند، دیگر پاسخگوی نیازهای پیچیده مدارس نیستند. در این راستا، مدیریت مشارکتی به عنوان یک مدل مدیریتی نوین، پتانسیل زیادی برای ایجاد تحول در محیط های آموزشی، به ویژه در مدارس ابتدایی، نشان داده است. این مقاله مروری با هدف تحلیل پیامدهای روانی-اجتماعی مدیریت مشارکتی و بهبود تعاملات حرفه ای معلمان نگاشته شده است. یافته ها نشان می دهند که مدیریت مشارکتی با فراهم کردن فرصت هایی برای معلمان جهت مشارکت در تصمیم گیری ها، به بهبود پیامدهای روانی-اجتماعی آن ها، از جمله افزایش رضایت شغلی و کاهش فرسودگی شغلی، منجر می شود. این رویکرد همچنین به تقویت تعاملات حرفه ای معلمان، مانند همکاری گروهی و یادگیری از یکدیگر، کمک می کند که این امر به نوبه خود، به بهبود کیفیت تدریس و عملکرد تحصیلی دانش آموزان منجر می شود. این مقاله به بررسی چالش های پیش روی پیاده سازی این رویکرد، از جمله مقاومت در برابر تغییر و نیاز به آموزش مدیران، می پردازد. در نهایت، بر این نکته تاکید می شود که مدیریت مشارکتی، یک راهکار جامع برای ایجاد یک فرهنگ مدرسه ای مثبت و پویا است که در آن، معلمان به عنوان نیروهای اصلی تحول در نظر گرفته می شوند

کلیدواژه ها:

مدیریت مشارکتی ، پیامدهای روانی-اجتماعی ، تعاملات حرفه ای ، مدارس ابتدایی ، معلمان