نقش آموزش های فنی–حرفه ای هنرستان ها در توسعه ی پایدار شهری؛ مطالعه ای بر پیوند آموزش و اشتغال

آموزش های فنی–حرفه ای هنرستان ها به عنوان بخشی کلیدی از نظام آموزش وپرورش می توانند نقش موثری در تامین نیروی کار ماهر، افزایش اشتغال پذیری جوانان و ارتقای توسعه پایدار شهری ایفا کنند. این مقاله با رویکرد مروری–تحلیلی می کوشد پیوند میان ساختارهای آموزش فنی–حرفه ای، نیازهای بازار کار شهری و شاخص های توسعه پایدار (اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی) را تبیین کند. مبانی نظری مقاله متکی بر چارچوب های TVET، آموزش مهارت محور و اهداف توسعه پایدار (SDGs) است. مرور پیشینه نشان می دهد که سیستم های VET کارآمد می توانند انتقال از مدرسه به بازار کار را تسهیل کنند اما نیازمند هم راستایی برنامه ها با نیازهای محلی، مشارکت کارفرمایان و سیاست های حمایتی هستند. روش شناسی مقاله مروری بر منابع فارسی و لاتین و تحلیل موضوعی آثار انتخاب شده است. یافته ها بیان می کند که هنرستان ها در صورت تقویت همکاری با صنعت، بازنگری برنامه های درسی بر اساس مهارت های شهر محور و توسعه زیرساخت های کارآموزی می توانند به توسعه پایدار شهری کمک کنند. در پایان پیشنهاداتی سیاستی و برنامه ای برای هماهنگ سازی آموزش فنی–حرفه ای با اهداف اشتغال و توسعه شهری ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش فنی–حرفه ای ، هنرستان ، توسعه پایدار شهری ، اشتغال پذیری ، مهارت محور ، TVET