نیازها و دیدگاه های دانش آموزان مناطق محروم

این پژوهش با هدف شناسایی نیازها، نگرش ها و دیدگاه های دانش آموزان ساکن مناطق محروم نسبت به آموزش انجام شد. روش پژوهش توصیفی-ترکیبی بود؛ در بخش کمی، نمونه ۳۲۰ دانش آموز مقاطع مختلف دوره ابتدایی و متوسطه در سه منطقه محروم به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند و پرسشنامه ای استاندارد درباره دسترسی به منابع، عوامل انگیزشی، موانع تحصیلی و رضایت از مدرسه تکمیل کردند. در بخش کیفی، مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۱۸ دانش آموز و ۱۰ معلم انجام شد تا عمق نگری در برداشت ها و نیازها فراهم آید. یافته ها نشان داد که کمبود زیرساخت های آموزشی (فضای فیزیکی نامناسب، کمبود کتاب و تجهیزات)، محدودیت های اقتصادی خانوار، ضعف نیروی انسانی (کمبود معلم متخصص و جابه جایی بالای معلمان)، و کمبود فرصت های فراغتی و فرهنگی از مهم ترین نیازهای گزارش شده اند. دانش آموزان خواهان آموزش کاربردی تر، کلاس های تقویتی، دسترسی به ابزارهای دیجیتال و برنامه های مشاوره ای بودند. نتایج حاکی از ضرورت سیاست های تبعیض مثبت، ارتقای سواد معلمان، توسعه زیرساخت های آموزشی و برنامه های توانمندسازی خانوادگی است؛ همچنین پیشنهاد می شود مداخلات هدفمند مبتنی بر شواهد و مطالعات طولی برای ارزیابی موثر بودن اقدامات اجرا شود.

کلیدواژه ها:

مناطق محروم ، نیازهای آموزشی ، عدالت آموزشی ، مشارکت دانش آموزان ، سواد آموزشی