بررسی ارتباط سبک های رفتاری معلمان با خودپنداره تحصیلی و مهارت های تنظیم هیجان در یادگیرندگان

هدف این پژوهش، بررسی ارتباط پیچیده و چندوجهی میان سبک های رفتاری معلمان، خودپنداره تحصیلی و مهارت های تنظیم هیجان در دانش آموزان است. در دنیای امروز، مدارس فراتر از محلی برای انتقال دانش هستند؛ آن ها محیط هایی پویا محسوب می شوند که در شکل گیری شخصیت، نگرش ها و مهارت های غیرشناختی دانش آموزان نقش حیاتی ایفا می کنند. سبک رفتاری معلم، به عنوان یکی از مهم ترین عوامل تاثیرگذار در محیط آموزشی، می تواند به طور مستقیم یا غیرمستقیم بر ابعاد مختلف رشد دانش آموزان از جمله ادراک آن ها از توانایی های تحصیلی خود و نحوه مدیریت هیجاناتشان تاثیر بگذارد. خودپنداره تحصیلی، به عنوان قضاوت فردی دانش آموز از شایستگی های خود در زمینه های آکادمیک، سنگ بنای موفقیت و انگیزه درسی است. از سوی دیگر، مهارت های تنظیم هیجان، که شامل توانایی شناسایی، درک و مدیریت واکنش های هیجانی است، برای مقابله با استرس های تحصیلی، حفظ تمرکز و برقراری روابط اجتماعی سالم ضروری هستند. این پژوهش بر مبنای تحلیل نظری و شواهد موجود، نشان می دهد که سبک های رفتاری حمایتی و دموکراتیک معلمان، که بر احترام متقابل، بازخورد سازنده و فراهم کردن فرصت های یادگیری فعال تاکید دارند، می توانند به شکل گیری خودپنداره تحصیلی مثبت و تقویت مهارت های تنظیم هیجان در دانش آموزان کمک کنند. در مقابل، سبک های رفتاری اقتدارگرا و کنترل گر، ممکن است منجر به کاهش اعتماد به نفس، افزایش اضطراب و ضعف در مهارت های مدیریت هیجان شوند. نتایج این پژوهش نشان می دهد که برای ارتقای سلامت روان و موفقیت تحصیلی دانش آموزان، توجه به آموزش معلمان در زمینه سبک های رفتاری موثر و ایجاد محیط های یادگیری مثبت و حمایتی امری حیاتی است. این مقاله با ارائه راهکارهایی عملی، به سیاست گذاران و دست اندرکاران نظام آموزشی در جهت بهبود فرآیندهای تربیتی یاری می رساند.

کلیدواژه ها:

سبک های رفتاری معلمان ، خودپنداره تحصیلی ، تنظیم هیجان ، یادگیرندگان ، محیط آموزشی.