بررسی رابطه آموزش مهارت های (فکری و فردی و بین فردی) بر عزت نفس با نقش میانجی گر سازگاری اجتماعی در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر دوره ششم ابتدایی شهر دورود در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳

این پژوهش با هدف بررسی رابطه آموزش مهارت های (فکری و فردی و بین فردی) بر عزت نفس با نقش میانجی گر سازگاری اجتماعی در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر دوره ششم ابتدایی شهر دورود در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ انجام گرفت.طرح تحقیق پژوهش حاضر، روش آزمایشی با استفاده از طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل آرایش تصادفی است همچنین در این پژوهش ابزارهای اندازه گیری (آزمون عزت نفسی، کوپر اسمیت، پرسشنامه اضطراب حالت- صفت ، نمرات امتحانی و نیز پرسشنامه سازگاری اجتماعغی وانیلند) استفاده شده و جامعه مورد مطالعه این تحقیق، دانش آموزان دختر دوره ششم ابتدایی شهر دورود در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ است که نمونه گیری تصادفی نظام دار از بین ۳۶۰ نفردانش آموز ششم ابتدایی ۶۰ نفر (۲ گره ۳۰ نفری) انتخاب شده. با استفاده از لارایش تصادفی یک گروه (۳۰ نفری) به عنوان گروه آزمایشی، و گروه (۳۰ نفری) تقسیم شده اند. . هم چنین به منظور تحلیل داده ها از روش آمار استنباطی – آزمون نرمال بودن کلموگروف و آزمون ناپارامتری من ویتنی uاستفاده شده است و نیز پردازش های آماری لازم بر روی نمره ها با استفاده از برنامه نرم افزاری spss (نسخه ۲۴ ) انجام گردید نتایج بدست آمده در همه موارد نشان داد که بین آموزش مهارت های (فکری و فردی و بین فردی) و عزت نفس با نقش دانش آموزان رابطه معنا دار و جود دارد همچنین بین آموزش مهارت های (فکری و فردی و بین فردی) و سازگاری اجتماعی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر دوره ششم ابتدایی شهر دورود رابطه معنا داری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش مهارت های (فکری و فردی و بین فردی) ، عزت نفس ، سازگاری اجتماعی ، پیشرفت تحصیلی ، اضطراب ، دانش آموزان دختر