بررسی تاثیر روش تدریس مباحثه محور بر سازگاری اجتماعی، اضطراب و اشتیاق به تحصیل دانش آموزان مقطع سوم ابتدایی شهر دورود در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴

هدف این تحقیق بررسی تاثیر روش تدریس مباحثه محور بر سازگاری اجتماعی، اضطراب و اشتیاق به تحصیل دانش آموزان مقطع سوم ابتدایی شهر دورود در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود. پژوهش حاضر از جهت هدف تحقیقات کاربردی و از جهت ماهیت از نوع تحقیقات علی مقایسه ای و از نوع شبه آزمایشی با پیش آزمون- پس آزمون و گروه گواه است. جامعه ی آماری پژوهش تعداد آن ها ۶۴۱ نفر را کلیه دانش آموزان پایه سوم ابتدایی شهر دورود در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ به تحصیل اشتغال دارند را تشکیل می دهد. از بین این تعداد با روش نمونه گیری هدفمند ۵۰ نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب و به صورت تصادفی در گروه های آزمایش و کنترل گمارده شدند. سپس پرسشنامه های استاندارد اضطراب اسپنس(۲۰۰۶) ، پرسشنامه استاندارد سازگاری اجتماعی کالیفرنیا کلارک و همکاران(۲۰۰۴) و پرسشنامه استاندارد اشتیاق به تحصیل پینتریج(۲۰۰۰) وهمکاران بر روی دو گروه اجرا شد. گروه آزمایش در ۱۰ جلسه آموزش مباحثه در کلاس درس شرکت و گروه گواه مداخله ای دریافت نکردند. در پایان هر دو گروه به پرسشنامه های فوق به عنوان پس آزمون پاسخ دادند برای تحلیل داده های پژوهش از تحلیل کواریانس و تی دو گروه وابسته استفاده شد. نتایج حاکی از آن است روش تدریس مباحثه، سازگاری اجتماعی و اشتیاق به تحصیل دانش آموزان دختر، درس مطالعات اجتماعی پایه سوم ابتدایی را افزایش و اضطراب آن ها را کاهش می دهد.

کلیدواژه ها:

روش تدریس مباحثه ، سازگاری اجتماعی ، اضطراب تحصیلی ، اشتیاق به تحصیل