بررسی تدابیر و جلوه های تقابل معکوس معماری محیطی و پیشگیری از جرم

از آنجا که معماری محیطی نقش بسیار مهمی در پیشگیری از جرایمی دارد که تاثیرگرفته از محیط است،لذا،براساس نظریه کاهش فرصت های جرم خیز بر پایه شناسایی مکانها و فرصتهای جرم خیز در حوزه پیشگیری موقعیت مدار شناسایی کانون های جرم خیز علی الخصوص در حاشیه شهرها برای اتخاذ راهکارهای پیشگیرانه کیفری و غیر کیفری حایز اهمیت است.در این نوشتار با بررسی آثار متقابل معماری محیطی و پیشگیری از جرم با رویکردی تحلیلی تطبیقی ضمن بررسی تدابیر و جلوه های پیشگیرانه چنین نتیجه کرفتیم که شرایط محیطی منجر به شکل گیری الگوهای رفتاری متفاوتی در مجرمین می شود .از یک سو بررسی نوع جرایم ارتکابی و تنوع در ان و از سوی دیگر محیط جرم خیزی بعنوان بستر فزاینده جرایم نیازمند بازنگری در قوانین ساخت و ساز و مجوزهای سازمانهای مرتبط وتعامل نیروهامردمی وارگانها با پلیس است تا بتوان بااتخاذ تدابیر پیشگیرانه از وقوع این جرایم پیشگیری نمود.به نظر می رسد سیاست های صورت گرفته در این خصوص بیشتر جنبه نمایشی داشته و در شناسایی و پاک کردن حاشیه های شهر بعنوان جرم خیز ترین محیط های شهری،نظارت بر ساخت و ساز ها و اتخاذ تدابیر پیشگیرانه برای معماری پارک ها،پنجره ها و جاده سازی و ... نیازمند برنامه ریزیهای دراز مدت و منسجم و نظارت دارد.

کلیدواژه ها:

معماری محیطی ، مهندسی معکوس ، پیشگیری از جرم ، بزهکاری و بزه دیدگی ، پیشگیری موقعیت مدار