مداخلات کاهش کمال گرایی ناسازگار در کودکان و پیامدهای آن بر جرات علمی و مشارکت کلاسی

کمال گرایی ناسازگار در کودکان پدیده ای است که می تواند بر رشد علمی و اجتماعی آنان تاثیر منفی بگذارد و مانع از شکوفایی توانایی های تحصیلی و ارتباطی شود. هدف این پژوهش بررسی مداخلاتی است که با کاهش گرایش های کمال گرایانه ناسازگار، بستر لازم برای افزایش جرات علمی و مشارکت فعال در کلاس را فراهم می سازد. این پژوهش به شیوه تحلیلی–توصیفی و بر پایه منابع کتابخانه ای و پژوهش های معتبر تدوین گردیده است. نتایج نشان می دهد که توجه به عوامل خانوادگی و محیط آموزشی در کنار بهره گیری از رویکردهای روان شناختی می تواند نقش مهمی در کاهش فشارهای ناشی از کمال گرایی ایفا کند. همچنین، استفاده از برنامه های آموزشی و مشاوره ای به کودکان کمک می کند تا با اعتماد به نفس بیشتری در بحث های علمی حضور یابند و در فعالیت های گروهی مشارکت نمایند. در مجموع، مداخلات هدفمند در این زمینه علاوه بر ارتقای سلامت روان، موجب افزایش کیفیت یادگیری و تقویت روابط اجتماعی در محیط مدرسه می شود.

کلیدواژه ها:

کمال گرایی ناسازگار ، کودکان ، جرات علمی ، مشارکت کلاسی ، مداخله آموزشی