نقش هوش مصنوعی در تحول نظام آموزشی و برنامه ریزی درسی

این چکیده به بررسی نقش هوش مصنوعی در دگرگونی نظام آموزشی و برنامه ریزی درسی می پردازد. هدف پژوهش، تبیین ظرفیت ها و پیامدهای به کارگیری سامانه های هوشمند برای ارتقای کیفیت یادگیری، پشتیبانی از معلم، بازطراحی برنامه های درسی و بهبود تصمیم سازی مدیریتی است. روش کار بر پایه رویکرد تحلیلی و توصیفی و متکی بر مرور منابع کتابخانه ای و مقالات معتبر تنظیم شده و تلاش می کند تصویری جامع از وضعیت کنونی و مسیر پیش رو ارائه دهد. یافته ها نشان می دهد هوش مصنوعی با فراهم کردن یادگیری شخصی سازی شده، تحلیل پیش نگر داده های آموزشی، تولید محتوای سازگار و پشتیبانی از سنجش تکوینی، می تواند بهره وری آموزشی و عدالت یادگیری را افزایش دهد. در کنار فرصت ها، مخاطراتی مانند سوگیری الگوریتمی، تهدیدهای امنیت و محرمانگی داده، وابستگی فناورانه و شکاف مهارتی کارکنان آموزشی برجسته است. بر مبنای تحلیل انجام شده، پیشنهاد می شود سیاست گذاران نقشه راه ملی تدوین کنند، استانداردهای داده و چارچوب اخلاقی شفاف برقرار شود، توانمندسازی حرفه ای معلمان و مدیران به صورت مرحله ای دنبال گردد، زیرساخت رایانشی و دسترسی برابر تقویت شود و سازوکار ارزیابی پیوسته برای آثار آموزشی و اجتماعی برقرار گردد. همچنین هماهنگی میان دانشگاه، مدرسه و صنعت برای توسعه راه حل های بومی ضروری است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، برنامه ریزی درسی ، یادگیری سازگار ، ارزشیابی تکوینی ، حکمرانی داده