نقش واقعیت افزوده (AR)و واقعیت مجازی(VR) در آموزش تعاملی مفاهیم علمی

با وجود پیشرفت های چشمگیر در فناوری آموزشی، آموزش مفاهیم علمی، به ویژه مفاهیم انتزاعی و پیچیده، همچنان با محدودیت هایی مواجه است. روش های سنتی غالبا قادر به ایجاد درک عمیق و یادگیری فعال در دانش آموزان نیستند. در این راستا، فناوری های واقعیت افزوده (AR) و واقعیت مجازی (VR) به عنوان ابزارهایی نوین، توانایی ایجاد محیط های پذیر و تعاملی را دارند که می توانند شکاف بین آموزش رسمی و تجربه واقعی را پر کنند. هدف اصلی پژوهش حاضر، بررسی نقش AR و VR در ارتقای کیفیت و اثربخشی آموزش تعاملی مفاهیم علمی است. این مطالعه با رویکرد توصیفی–تحلیلی و بر پایه مطالعات کتابخانه ای و مرور نظام مند منابع علمی انجام شد. یافته ها نشان داد که این فناوری ها توانایی بهبود درک مفاهیم، تسریع فرآیند مفهوم سازی، افزایش انگیزه و مشارکت، و ارتقای مهارت های حل مسئله را دارند. همچنین، عواملی چون زیرساخت فنی، سواد دیجیتال، نگرش معلمان و انطباق محتوا با فرهنگ و برنامه درسی، در پذیرش و بهره گیری موثر از AR و VR نقش کلیدی دارند. نتایج بیانگر ضرورت سیاست گذاری حمایتی، آموزش معلمان و توسعه محتوای بومی برای موفقیت در پیاده سازی این فناوری ها در نظام آموزشی ایران است.

کلیدواژه ها:

واقعیت افزوده ، واقعیت مجازی ، آموزش تعاملی ، یادگیری ، بومی سازی آموزشی