تاثیر مداخله های روانشناختی مبتنی بر انگیزش(مانند رویکرد رشد ذهنیت) در پیشرفت تحصیلی

پیشرفت تحصیلی دانش آموزان یکی از اهداف اساسی نظام آموزشی است و عوامل متعددی بر آن اثرگذارند. در سال های اخیر، رویکرد رشد ذهنیت به عنوان یک مداخله روان شناختی موثر، توجه پژوهشگران را به خود جلب کرده است. این رویکرد بر باور امکان توسعه توانایی ها از طریق تلاش، راهبردهای یادگیری و پشتکار تاکید دارد. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر مداخلات مبتنی بر رشد ذهنیت بر پیشرفت تحصیلی و مولفه های روان شناختی مرتبط با آن در بین دانش آموزان مقطع متوسطه بود.این مطالعه به روش کاربردی و توصیفی–تحلیلی انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان دو مدرسه مشابه بود که به صورت تصادفی به گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش در طی یک دوره آموزشی هشت هفته ای، جلسات آموزش رشد ذهنیت را دریافت کردند. داده ها با پیش آزمون و پس آزمون شامل مقیاس های انگیزش، نگرش نسبت به یادگیری و اضطراب تحصیلی، و همچنین نمرات پایان ترم گردآوری شدند.نتایج نشان داد که مداخله باعث افزایش معنادار انگیزش درونی، بهبود نگرش یادگیری، کاهش اضطراب تحصیلی و ارتقای نمرات پایانی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد. بالاترین اثر در بهبود دروس با ماهیت حل مسئله مشاهده گردید و دانش آموزان با عملکرد اولیه پایین بیشترین رشد را نشان دادند. این یافته ها بر اهمیت گنجاندن برنامه های رشد ذهنیت در سیاست های آموزشی برای بهبود کیفیت یادگیری و کاهش شکاف عملکرد تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

رشد ذهنیت ، پیشرفت تحصیلی ، انگیزش درونی ، اضطراب تحصیلی ، نگرش یادگیری