تاثیر روش های تدریس مبتنی بر بازی بر بهبود مهارت های خواندن و نوشتن دانش آموزان

هدف این پژوهش، بررسی تاثیر روش های تدریس مبتنی بر بازی (شامل بازی های دیجیتال و غیر دیجیتال) بر بهبود مهارت های خواندن و نوشتن دانش آموزان دوره ی ابتدایی است. مرور نظام مند ادبیات و مطالعات تجربی نشان می دهد که یادگیری مبتنی بر بازی به طور کلی می تواند موجب افزایش انگیزه، توجه، دقت خواندن و برخی اجزاء مهارت نوشتاری شود؛ با این حال اندازه اثر به متغیرهایی مانند نوع بازی، طراحی آموزشی، مدت مداخله و ویژگی های فراگیر بستگی دارد. پژوهش های تجربی و کارآزمایی های کنترل شده گزارش کرده اند که مداخلات بازی محور طراحی شده برای مهارت های واج شناختی، هجی و دستورزبان می توانند نمرات خواندن و نوشتن را در گروه های هدف (شامل دانش آموزان با اختلال خواندن یا هجی) به طور معناداری بهبود بخشند. در مقابل، مطالعاتی نیز نشان می دهند که بازی های ضعیف طراحی شده یا صرفا تفریحی ممکن است اثر قابل توجهی نداشته باشند یا حتی بار شناختی اضافی ایجاد کنند. پیشنهاد می شود برای دستیابی به نتایج پایدار، بازی ها با اهداف آموزشی صریح، سازگاری با سطوح یادگیری، و حمایت معلمی ترکیب شوند و ارزیابی های بلندمدت برای سنجش انتقال مهارت به متون واقعی انجام گردد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر بازی ، بازی های آموزشی دیجیتال ، مهارت های خواندن ، مهارت های نوشتن ، آموزه های سازنده ، اختلال خواندن.