نقش مربی پرورشی در ترویج سبک زندگی اسلامی ایرانی درمیان دانش آموزان

نظام آموزش رسمی، عرصه ای کلیدی برای نهادینه سازی ارزش ها و الگوهای رفتاری است و مربیان پرورشی به عنوان میانجیان تربیتی نقش تعیین کننده ای در القای الگوهای رفتار و سبک زندگی ایفا می کنند. مقاله حاضر با روش مرور نظام مند-تبیینی، به بررسی نقش مربی پرورشی در ترویج «سبک زندگی اسلامی ایرانی» میان دانش آموزان می پردازد. مبانی نظری شامل نظریه های تربیتی-اخلاقی و چارچوب های آموزش دینی و فعالیت های سامان یافته است. مرور پیشینه پژوهش داخلی و بین المللی نشان می دهد که برنامه های تربیتی پرورشی ساخت یافته، همکاری معلمان دینی و مشاوران مدرسه و استفاده از روش های فعال ساز (گروه درمانی مبتنی بر ارزش های دینی، فعالیت های فرهنگی و هنری) می تواند موجب افزایش التزام ارزشی، مهارت های رفتاری و کاهش آسیب های اجتماعی گردد. یافته ها نشان می دهد که اثربخشی مربی پرورشی مشروط به آموزش و توانمندسازی او، چارچوب های اخلاقی مشخص، حمایت سازمانی و بکارگیری روش های مشارکتی است. مقاله در پایان پیشنهادهایی سیاستی و عملیاتی برای تقویت نقش مربیان پرورشی در مدارس ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

مربی پرورشی ، سبک زندگی اسلامی ایرانی ، تربیت دینی ، فعالیت های پرورشی ، مشاوره مدرسه ، آموزش ارزش ها