مقایسه سیاست گذاری مسکن دولت احمدی نژاد و روحانی با رویکرد تاثیر بر ازدواج

سیاست گذاری مسکن به عنوان یکی از عوامل کلیدی موثر بر ازدواج و تشکیل خانواده در ایران، نقش بسزایی در شکل گیری وضعیت اجتماعی و اقتصادی جوانان دارد. دولت های آقایان احمدی نژاد و روحانی هر کدام رویکردهای متفاوتی را در این زمینه اتخاذ کرده اند که تاثیرات متفاوتی بر میزان ازدواج داشته است. دولت احمدی نژاد با اجرای طرح مسکن مهر، تلاش کرد تا هزینه های مسکن را کاهش دهد و دسترسی طبقات ضعیف تر جامعه به مسکن را تسهیل کند. این طرح با هدف افزایش امید در جوانان و تشویق آن ها به ازدواج، به کاهش قیمت نسبی مسکن در برخی مناطق کمک کرد و به نوعی بستر مناسبی برای تشکیل خانواده ایجاد نمود. در مقابل، دولت روحانی به جای تمرکز بر سیاست های حمایتی مستقیم، به سمت بازار آزاد و طرح های مانند مسکن اجتماعی و مسکن امید حرکت کرد. این رویکرد، به دلیل کاهش نرخ ساخت وساز و عدم برنامه ریزی مناسب، منجر به افزایش سهم مسکن در سبد هزینه خانوار شد و توان اقتصادی جوانان برای تشکیل خانواده را کاهش داد. در واقع، جوانان با دشواری بیشتری در تامین مسکن مواجه شدند و این مساله به کاهش رغبت آن ها به ازدواج دامن زد. تحلیل ها نشان می دهد که سیاست های حمایتی دولت احمدی نژاد در کاهش هزینه های مسکن و تشویق به ازدواج اثرگذاری بیشتری نسبت به رویکردهای غیرمتمرکز دولت روحانی داشته است. همچنین، در هر دو دوره، ناکارآمدی در مدیریت منابع و عدم توجه به کیفیت و مکانیابی پروژه ها به عنوان چالش های مشترک مطرح بوده است. به طور کلی، بررسی این سیاست ها و تاثیرات آن ها بر جوانان و خانواده ها می تواند به درک بهتری از وضعیت کنونی ازدواج و تشکیل خانواده در ایران کمک کند و نیاز به تجدید نظر در سیاست گذاری های مسکن را نمایان کند.

کلیدواژه ها:

سیاست گذاری اجتماعی ، سیاست مسکن ، احمدی نژاد ، روحانی ، مسکن ، مسکن مهر ، ازدواج