چگونه می توانم با به کارگیری بازی های نقش آفرینی مسئولیت پذیری دانش آموزان پسر پایه چهارم و پنجم را افزایش دهم؟

این اقدام پژوهی در دبستان شهید چمران توسط سمیه سادات موسوی، لیلا آشیان، و پروین زاده نظری با تمرکز بر ۱۶ دانش آموز پسر پایه های چهارم و پنجم انجام شد. مسئله اصلی، کمبود مسئولیت پذیری در انجام تکالیف، مشارکت گروهی، و پایبندی به وظایف بود که از طریق مشاهدات اولیه، مصاحبه ها، و پرسشنامه شناسایی شد. هدف اصلی پژوهش، افزایش مسئولیت پذیری دانش آموزان از حدود ۳۰ درصد به ۶۰ درصد طی سه ماه با استفاده از بازی های نقش آفرینی بود. اهداف فرعی شامل شناسایی عوامل کمبود مسئولیت پذیری، طراحی فعالیت های نقش آفرینی، و ارزیابی تاثیر آن ها بود. این پژوهش از رویکرد اقدام پژوهی استفاده کرد. داده ها از طریق مشاهده، مصاحبه با دانش آموزان، معلمان، کادر مدرسه، و والدین، و توزیع پرسشنامه در دو مرحله (شواهد ۱ و ۲) جمع آوری شدند. پنج راه حل مبتنی بر بازی های نقش آفرینی (رهبر گروه، شهر خیالی، ماموریت های روزانه، کارت مسئولیت، و جزیره گنج) طی سه ماه اجرا شد. نتایج نشان داد که مشارکت در تکالیف از ۳۵ درصد به ۸۵ درصد، مشارکت گروهی از ۳۰ درصد به ۸۰ درصد، و پایبندی به قوانین کلاسی از ۴۵ درصد به ۷۵ درصد افزایش یافت. گزارش های والدین نیز بهبود ۷۰ درصدی در مسئولیت پذیری خانگی را تایید کرد. تحلیل کیفی نشان دهنده افزایش انگیزه و حس مالکیت وظایف بود. بازی های نقش آفرینی به طور موثری مسئولیت پذیری را بهبود بخشیدند و می توانند به عنوان روشی خلاقانه در آموزش استفاده شوند. ادامه این فعالیت ها و گسترش آن به سایر کلاس ها توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

مسئولیت پذیری ، بازی های نقش آفرینی ، دانش آموزان پسر ، دوره ابتدایی ، اقدام پژوهی