تحلیل اثر تعامل خانواده و مدرسه بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی

هدف این پژوهش، بررسی و تحلیل نقش خانواده و مدرسه در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است ، این مطالعه با روش پژوهشی آموزشی انجام شده و تاثیر این موضوع را بر پیشرفت تحصیلی و علمی و سطح یادگیری دانش اموزان در مقطع ابتدایی نشان می دهد . پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی به عنوان یکی از شاخص های کلیدی موفقیت نظام های آموزشی، تحت تاثیر عوامل مختلفی قرار دارد که تعامل موثر میان خانواده و مدرسه از جمله مهم ترین آن هاست. خانواده نخستین محیط شکل گیری نگرش ها، عادت های یادگیری و انگیزه های فردی کودک است؛ در حالی که مدرسه به عنوان نهاد رسمی تربیت، نقش ساختاری در تقویت مهارت های شناختی و اجتماعی ایفا می کند. تعامل فعال، مستمر و هم جهت بین این دو نهاد می تواند با ایجاد هماهنگی تربیتی و روانی، زمینه ساز رشد همه جانبه کودک شود و به بهبود عملکرد تحصیلی او در سال های حساس آموزش ابتدایی بینجامد.پژوهش حاضر با هدف تحلیل کیفی اثر تعامل خانواده و مدرسه بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی، به بررسی نوع، کیفیت و میزان ارتباط میان والدین و اولیای مدرسه می پردازد. داده های پژوهش از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با معلمان، والدین و دانش آموزان و همچنین بررسی اسناد تحصیلی گردآوری شده اند. یافته ها نشان می دهد که وجود تعامل موثر، به ویژه در قالب گفت وگوی آموزشی، مشارکت در فرآیند یادگیری، و هماهنگی در ارزش ها و انتظارات تربیتی، تاثیر مستقیمی بر انگیزه، حضور ذهنی و موفقیت تحصیلی دانش آموزان دارد. همچنین موانعی مانند فقدان ارتباط سیستماتیک، تفاوت های فرهنگی یا اقتصادی و نگرش غیرهمکارانه برخی والدین و مدارس، به عنوان عوامل بازدارنده مورد شناسایی قرار گرفتند.نتایج پژوهش ضمن تاکید بر ضرورت بازطراحی ارتباط خانواده–مدرسه، پیشنهادهایی عملی برای بهبود این تعامل در چارچوب سیاست های آموزش و پرورش ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

تعامل خانواده و مدرسه ، پیشرفت تحصیلی ، مشارکت والدین در آموزش ، ارتباط مدرسه با خانواده ، حمایت تحصیلی خانواده