بازاندیشی در ساختار مدیریت کلان آموزش و پرورش بر اساس نظریه های پویایی سیستم ها

بازاندیشی در ساختار مدیریت کلان آموزش و پرورش از منظر نظریه های پویایی سیستم ها، رویکردی تحلیلی برای شناسایی و اصلاح فرآیندها و تعاملات میان اجزای نظام آموزشی ارائه می دهد. این پژوهش با بررسی ساختارهای سازمانی موجود و مدل سازی روابط علت و معلولی بین عوامل مدیریتی، منابع انسانی، برنامه های آموزشی و نتایج یادگیری، به تحلیل نقاط قوت و ضعف مدیریت کلان می پردازد. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری مفاهیم پویایی سیستم ها، امکان پیش بینی پیامدهای تصمیمات مدیریتی، بهینه سازی تخصیص منابع و ارتقای کیفیت تصمیم گیری استراتژیک را فراهم می سازد. همچنین این رویکرد موجب افزایش هماهنگی بین سطوح مختلف آموزش و پرورش و کاهش ناهماهنگی های اجرایی می شود. نتایج پژوهش می تواند به سیاست گذاران کمک کند تا ساختار مدیریتی پویا، منعطف و پاسخگو به نیازهای نوین آموزش و پرورش طراحی کنند.

کلیدواژه ها:

مدیریت کلان آموزش و پرورش ، نظریه پویایی سیستم ها ، مدل سازی سیستم ، بهینه سازی منابع ، تصمیم گیری استراتژیک ، ساختار سازمانی ، سیاست گذاری آموزشی