نقش آموزش عاطفی اجتماعی در بهبود روابط دانش آموزان با همسالان

در دهه های اخیر، آموزش عاطفی اجتماعی (Social-Emotional Learning: SEL) به عنوان یکی از رویکردهای مهم در حوزه تعلیم و تربیت مورد توجه قرار گرفته است. این نوع آموزش با هدف پرورش مهارت های هیجانی، خودآگاهی، مدیریت هیجان ها، همدلی، ارتباط موثر و حل تعارض، نقشی کلیدی در رشد همه جانبه دانش آموزان ایفا می کند. یکی از ابعاد مهم این آموزش، بهبود روابط میان فردی دانش آموزان با همسالان است. روابط سالم با همسالان به عنوان یکی از مهم ترین نیازهای دوران کودکی و نوجوانی، زمینه ساز رشد اجتماعی، افزایش اعتماد به نفس، و پیشگیری از مشکلات رفتاری و روان شناختی محسوب می شود.پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش عاطفی اجتماعی در بهبود روابط دانش آموزان با همسالان انجام گرفت. نتایج نشان داد که اجرای برنامه های SEL در مدارس موجب افزایش توانایی دانش آموزان در برقراری ارتباط مثبت، مدیریت تعارض ها، ابراز هیجان به شیوه ای سازنده، و همدلی با دیگران گردید. همچنین مشخص شد که این آموزش ها به کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و انزواطلبانه و در عین حال به تقویت همکاری، مشارکت و تعامل مثبت میان دانش آموزان منجر شد. یافته ها همسو با مطالعات بین المللی نشان می دهد که آموزش عاطفی اجتماعی می تواند بستر مناسبی برای ارتقای سلامت روانی و اجتماعی دانش آموزان فراهم آورد و روابط آنان با همسالان را به سطحی کیفی تر ارتقا بخشد.به طور کلی، می توان نتیجه گرفت که گنجاندن آموزش عاطفی اجتماعی در برنامه درسی مدارس، نه تنها موجب بهبود روابط بین فردی دانش آموزان می شود بلکه زمینه ساز رشد مهارت های اجتماعی و پیشگیری از مشکلات روان شناختی و رفتاری در آینده خواهد بود.

کلیدواژه ها:

آموزش عاطفی اجتماعی ، روابط همسالان ، دانش آموزان ، همدلی ، مهارت های ارتباطی