بازتعریف نقش معلم در مدارس معاصر: توانمندسازی و ارتقای آموزش فعال

تحقق آموزش فعال در مدارس، یکی از اهداف اساسی نظام های آموزشی مدرن است که مستلزم تغییر نگرش ها و روش های سنتی یاددهی–یادگیری است. پژوهش حاضر به بررسی نقش توانمندسازی معلمان در غلبه بر موانع فرهنگی و ایجاد محیط یادگیری فعال می پردازد. یافته ها نشان می دهد که معلمانی که در زمینه طراحی فعالیت های مشارکتی، مدیریت کلاس پویا و بهره گیری از فناوری های آموزشی توانمند شده اند، با اطمینان بیشتری قادر به پیاده سازی روش های آموزش فعال هستند. این توانمندسازی موجب تغییر نگرش معلم از انتقال دهنده صرف دانش به تسهیلگر فرآیند یادگیری می شود و زمینه را برای مشارکت فعال دانش آموزان فراهم می آورد. آموزش فعال به عنوان رویکردی نوین در نظام های آموزشی، بر مشارکت فعال دانش آموزان، یادگیری تعاملی، حل مسئله و تفکر انتقادی تاکید دارد و با هدف افزایش کیفیت یادگیری و پرورش مهارت های زندگی طراحی شده است. اجرای موفق آموزش فعال در مدارس با چالش های مختلفی مواجه است که بخش قابل توجهی از آن ها مربوط به موانع فرهنگی و نگرش های سنتی معلمان، والدین و نظام آموزشی است. موانع فرهنگی می تواند شامل باورهای روتین و غیرپویای آموزشی، مقاومت در برابر تغییر، کمبود اعتماد به توانایی های دانش آموزان و ترجیح روش های یاددهی سنتی باشد. این مسائل می توانند مانع از اجرای روش های مشارکتی، فعالیت های گروهی و استفاده از فناوری و منابع نوین در کلاس درس شوند.واژگان کلیدی: توانمندسازی معلمان، موانع فرهنگی، آموزش فعال