بررسی توانایی تشخیصی پزشکان عمومی در تفسیر سی تی اسکن های ریه مبتلایان به کووید ۱۹: یک مطالعه مقطعی در شهرستان ساری سال ۱۴۰۰

سابقه و هدف: در محیط های مراقبت های اولیه، پزشکان عمومی اغلب اولین نقطه تماس برای بیمارانی هستند که با علائم مشکوک به کووید-۱۹ مراجعه می کنند. تفسیر سی تی اسکن نیاز به آشنایی قبلی با نحوه تفسیر این تصاویر دارد اما میزان آمادگی و دقت پزشکان عمومی برای انجام این کار تا کنون بررسی نشده است. لذا این مطالعه با هدف بررسی عملکرد پزشکان عمومی را در ارزیابی سی تی اسکن های کووید-۱۹ مورد، انجام پذیرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی، در سال ۱۴۰۰ با استفاده از چک لیست شامل متغیرهای دموگرافیکی و متغیرهای مربوط به نتایج اسکن ریه، به روش تحت وب، ۲۰ اسکن ریه که توسط رادیولوژیست انتخاب شده بودند با سطوح مختلف درگیری در اختیار ۷۷ پزشک عمومی قرار گرفت. یافته ها: در حالی که اکثریت پزشکان عمومی (۴/۸۴ درصد) در تفسیر سی تی اسکن های با سطح درگیری بسیار شدید و نرمال عملکرد مطلوبی داشتند، این میزان در مورد سی تی اسکن های با سطح درگیری متوسط و شدید به ترتیب به ۳/۱۴ و ۷/۱۱ درصد کاهش یافت. هم چنین، پزشکان عمومی جوان تر (زیر ۴۰ سال) نسبت به گروه سنی بالای ۴۹ سال (۸/۳۶ درصد در مقابل ۳/۱۳ درصد)، پزشکان عمومی شاغل در مطب های خصوصی (۵/۴۳ درصد) نسبت به همتایان خود در اورژانس یا مراکز دولتی شهری و روستایی، پزشکان با سابقه کاری طولانی تر (بالای ۱۹ سال)، و هم چنین پزشکانی که سابقه کاری بیش تری در دوران پاندمی داشتند (بیش از ۲۴ ماه) عملکرد بهتری در تفسیر سی تی اسکن ها نشان دادند(۴۰ درصد در هر دو گروه). هر چند هیچ یک از این تفاوت ها از نظر آماری معنی دار نبود. استنتاج: پزشکان عمومی در تشخیص موارد نرمال و شدید بیماری که معمولا با علائم واضح تر رادیولوژیک یا بدون هیچ علائمی هستند، موفق تر عمل می کنند، اما در تشخیص موارد با درگیری متوسط و بالاتر، که ممکن است نیاز به دقت و تجربه بیش تری داشته باشد، با چالش مواجه هستند.

کلیدواژه ها:

Covid-۱۹ ، CT scan ، General Practitioners ، Cross-Sectional ، کووید ۱۹ ، سی تی اسکن ، پزشک عمومی ، مقطعی