برنامه ریزی شهرداریها در تامین مالی بافت های ناکارآمد شهری

در سال های اخیر خطرپذیری شهرهای بزرگ، در برابر حوادث و سوانح غیر متقربه افزایش داشته است. به عبارت دقیق تر هدف این مطالعه بطور کلی برنامه ریزی شهرداریها در تامین مالی بافت های ناکارآمد شهری با وضعیت خطرپذیری در برابر زلزله و شناخت ابعاد اجتماعی، اقتصادی، نهادی و کالبدی تاب آوری و استنباط های لازم برای اقدامات تقلیل خطر بحران و همچنین درک بهتر رابطه تاب آوری اجتماعات شهری به منظور کاهش اثرات سوانح طبیعی است. هدف این مقاله برنامه ریزی شهرداریها در تامین مالی بافت های ناکارآمد شهری می باشد. بازآفرینی بافت ناکارآمد شهری به مجموعه اقدامات برنامه ریزی شده ای اطلاق می شود که با هدف نوسازی، بهینه سازی و ارتقای کیفیت زندگی در محلات قدیمی، فرسوده و غیرقابل استفاده صورت می گیرد. این فرآیند شامل تقویت زیرساخت ها، بهبود دسترسی ها، توسعه فضاهای عمومی و ایجاد فرصت های اقتصادی و اجتماعی است که علاوه بر افزایش امنیت و رفاه شهروندان، به کاهش آسیب های اجتماعی و حفظ هویت فرهنگی منطقه کمک می کند. بازآفرینی شهری، یکی از استراتژی های کلیدی در توسعه پایدار شهری است که می تواند با جذب مشارکت مردم و سرمایه گذاران، به بهبود کیفیت زیست محیطی و اقتصادی مناطق ناکارآمد منجر شود. در همین راستا برنامه ریزی شهرداریها در تامین مالی بافت های ناکارآمد شهری از الزامات مدیریت شهری می باشد تا به نتایج توسعه پایدار شهری دست یافت.

کلیدواژه ها:

بافت شهری ، بافت فرسوده ، تامین مالی بافت فرسوده