کاربرد راهبردهای روان شناختی و آموزشی در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان بیش فعال

دانش آموزان بیش فعال با ویژگی های رفتاری و شناختی خاص، مانند بی توجهی، تکانشگری و عدم تمرکز، چالش های قابل توجهی در فرآیند یاددهی–یادگیری ایجاد می کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی راهبردهای روان شناختی و آموزشی موثر در بهبود عملکرد تحصیلی این گروه از دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی بود و داده ها از طریق پرسشنامه های معلمان و والدین، مشاهده مستقیم کلاس و بررسی سوابق تحصیلی دانش آموزان جمع آوری شد. یافته ها نشان داد که استفاده از راهبردهای خودتنظیمی، مدیریت رفتار و آموزش مهارت های توجه و تمرکز نقش موثری در ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان بیش فعال دارد. همچنین، ایجاد محیط آموزشی ساختارمند، برنامه ریزی دقیق و تعامل مثبت معلم–دانش آموز باعث کاهش رفتارهای تکانشی و افزایش مشارکت در کلاس شد. این نتایج اهمیت طراحی برنامه های آموزشی و روان شناختی ویژه برای دانش آموزان بیش فعال و توجه به نیازهای ویژه آن ها را تایید می کند.واژگان کلیدی: دانش آموزان بیش فعال، راهبردهای آموزشی، خودتنظیمی، عملکرد تحصیلی