تقویت مهارت های هیجانی و خودکنترلی با بازی های برنامه ریزی شده

این پژوهش با هدف بررسی اثر بازی های برنامه ریزی شده بر تقویت مهارت های هیجانی و خودکنترلی کودکان در مدارس ابتدایی اسلام آبادغرب در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شد. با توجه به اهمیت خودتنظیمی و مهارت های هیجانی در موفقیت تحصیلی، سلامت روان و سازگاری اجتماعی کودکان، این پژوهش به دنبال ارائه راهکارهای عملی مبتنی بر بازی برای ارتقای این مهارت ها بود.طرح پژوهش نیمه آزمایشی و شامل دو گروه آزمایش و کنترل با پیش آزمون و پس آزمون بود. نمونه شامل ۶۰ دانش آموز (۳۰ نفر گروه آزمایش و ۳۰ نفر گروه کنترل) از مدارس ابتدایی شهر اسلام آبادغرب بود که با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. گروه آزمایش در مدت ۶ هفته و ۱۲ جلسه، بسته بازی های برنامه ریزی شده شامل بازی های ساختاریافته، نقش آفرینی و بازی های دیجیتال ساده را دریافت کردند، در حالی که گروه کنترل برنامه آموزشی معمول خود را دنبال کرد.ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه خودکنترلی تانجنی، مقیاس تنظیم هیجان کودکان (ERC)، چک لیست کارکردهای اجرایی معلم (BRIEF) و مشاهده نظام مند رفتار کودکان در بازی بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی، تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و تحلیل رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS مورد تحلیل قرار گرفتند.یافته ها نشان داد که اجرای بازی های برنامه ریزی شده باعث افزایش معنادار مهارت های هیجانی و خودکنترلی کودکان شد. همچنین، ترکیب بازی های ساختاریافته، نقش آفرینی و دیجیتال بیشترین اثرگذاری را داشت. نتایج پیگیری سه ماهه نیز نشان داد که این اثرات تا حد زیادی پایدار و قابل انتقال به محیط مدرسه هستند. اثر مداخله مستقل از جنسیت و سن بود.این نتایج حاکی از آن است که بازی های برنامه ریزی شده و هدفمند، ابزار موثری برای تقویت خودتنظیمی و مهارت های هیجانی کودکان محسوب می شوند و قابلیت پیاده سازی در مدارس و محیط خانواده را دارند.

کلیدواژه ها:

بازی های برنامه ریزی شده ، مهارت های هیجانی ، خودکنترلی ، کودکان ابتدایی ، خودتنظیمی