تاثیر نوروفیدبک فرکانس بسیار پایین بر بهبود توجه انتقالی در کودکان دارای اتیسم با عملکرد بالا

هدف: اتیسم از جمله اختلالات عصب - تحولی است که با طیفی از کمبودهای رشدی و رفتارهای اضافی همراه است. یکی از مشکلات رایج در اتیسم، نارسایی­های توجه و انعطاف­پذیری شناختی است. هدف پژوهش حاضر بررسی هرگونه تاثیر احتمالی نوروفیدبک فرکانس بسیار پایین (ILF) بر توجه انتقالی در کودکان دارای اتیسم با عملکرد بالا بود. این کنش شناختی توسط تکلیف انتقال توجه (SAT) از مجموع  آزمون­های کامپیوتری کاگنیلا (۲۰۱۹) سنجیده شد.روش: این پژوهش از نوع طرح تمام_آزمایشی و از نظر هدف کاربردی- توسعه ای است که به صورت پیش آزمون و پس آزمون روی ۸ کودک پسر دارای اتیسم در طیف سنی ۸-۴ اجرا شد. شرکت کنندگان در سال ۱۴۰۱-۱۴۰۰ با روش نمونه گیری در دسترس از مرکز تهران_اتیسم انتخاب شدند. پس از یک ماه آشنایی کودک با محیط آزمایشگاه و ارتباط با پژوهشگر، SAT طی چهار مرحله اجرا شد: پیش آزمون۱، پیش آزمون۲، پس آزمون و پیگیری. در پایان، داده ها با روش تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون بن فرونی با ۲۶SPSS تحلیل شد. یافته ها: با توجه به افزایش معنا دار (۰۱/۰>p) پاسخ های صحیح در SAT در مرحله سوم و پایداری تغییرات مرحله چهارم و نیز چشمگیر بودن اندازه اثر (۹۵/۰)، احتمال اثر پایدار نوروفیدبک ILF بر بهبود عملکرد در SAT وجود دارد. نتیجه گیری: به نظر می­رسد نوروفیدبک ILF موجب بهبودی نسبتا بادوام عملکرد توجه انتقالی در کودکان اتیسم با عملکرد بالا می­شود. البته یافته­های این مطالعه باید در نمونه­های مشابه با حجم بزرگتر اجرا و به تایید برسد و اعتبار بوم شناختی این گونه بهبودهای شناختی در محیط آزمایشگاهی بررسی شود.

کلیدواژه ها:

اختلال طیف اتیسم ، انعطاف پذیری شناختی ، توجه انتقالی ، نوروفیدبک ILF