اثر اقدام پژوهی و مشارکت معلمان در تولید دانش آموزشی مدل سازی فرایند، موانع و پیامدهای آموزشی

اقدام پژوهی به عنوان رویکردی مشارکتی و بازاندیشانه در آموزش، فرصتی فراهم می آورد تا معلمان با شناسایی مسائل واقعی کلاس درس، طراحی و اجرای راهکارهای عملی، و بازاندیشی در تجربه های خود، به تولید دانش آموزشی بومی و ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری بپردازند. از سوی دیگر، مشارکت معلمان در فرایند تولید دانش، نه تنها موجب توانمندسازی فردی و حرفه ای آنان می شود، بلکه بستری برای توسعه فرهنگ یادگیری سازمانی در مدارس ایجاد می کند. این مقاله با رویکرد مروری و تحلیل مفهومی، به بررسی نقش اقدام پژوهی در تولید دانش آموزشی، شناسایی موانع فردی، نهادی و ساختاری پیش روی معلمان، و تبیین پیامدهای این رویکرد در سطوح مختلف آموزشی می پردازد. یافته های مرور ادبیات نشان می دهد که اقدام پژوهی سبب ارتقای خودکارآمدی، توسعه مهارت های بازاندیشی و افزایش اعتمادبه نفس حرفه ای معلمان می شود و در سطح دانش آموزان نیز منجر به یادگیری عمیق تر، افزایش انگیزه و بهبود کیفیت تعاملات کلاسی است. با این حال، محدودیت زمانی، تراکم برنامه درسی، فقدان حمایت نهادی و ضعف مهارت های پژوهشی از مهم ترین موانع اجرای موثر اقدام پژوهی به شمار می روند. در نهایت، مقاله مدلی مفهومی ارائه می دهد که فرایند اقدام پژوهی، موانع و پیامدهای آموزشی آن را تبیین کرده و چشم اندازی برای تقویت جایگاه معلمان در تولید دانش آموزشی ترسیم می نماید.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، مشارکت معلمان ، تولید دانش آموزشی ، موانع ، پیامدهای آموزشی