نقش مربیگری آموزشی معلمان در پرورش تاب آوری روانی دانش آموزان و کاهش اضطراب امتحان و استرس کلاس

هدف اصلی این پژوهش، بررسی نقش مربیگری آموزشی معلمان در پرورش تاب آوری روانی دانش آموزان و کاهش اضطراب امتحان و استرس کلاس است. در دنیای پرشتاب و رقابتی امروز، دانش آموزان با چالش های تحصیلی و روانی متعددی روبرو هستند که می تواند بر سلامت روان و عملکرد تحصیلی آن ها تاثیر منفی بگذارد. تاب آوری روانی به عنوان یک عامل محافظتی کلیدی، به دانش آموزان کمک می کند تا با این فشارها به شیوه ای سازگارانه مقابله کنند. از سوی دیگر، اضطراب امتحان و استرس ناشی از محیط کلاس، از شایع ترین موانعی هستند که مانع از شکوفایی کامل استعدادهای دانش آموزان می شوند. در این میان، معلمان به عنوان یکی از تاثیرگذارترین افراد در زندگی تحصیلی دانش آموزان، نقشی حیاتی ایفا می کنند. مربیگری آموزشی به عنوان یک رویکرد نوین توسعه حرفه ای، با توانمندسازی معلمان در به کارگیری راهبردهای تدریس موثر، مدیریت کلاس پویا و ایجاد روابط حمایتی، می تواند به طور غیرمستقیم بر متغیرهای روانی دانش آموزان تاثیر بگذارد. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با مرور نظام مند ادبیات تحقیق، به دنبال تبیین این رابطه است. یافته ها نشان می دهد که معلمانی که تحت آموزش های مربیگری قرار می گیرند، بهتر می توانند محیط های یادگیری امن و مثبتی را فراهم آورند که در آن دانش آموزان احساس تعلق و شایستگی بیشتری کرده و در نتیجه، سطح تاب آوری آن ها افزایش و میزان اضطراب و استرس آن ها کاهش می یابد. نتایج این پژوهش می تواند برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و معلمان در جهت بهبود سلامت روانی و تحصیلی دانش آموزان راهگشا باشد.

کلیدواژه ها:

مربیگری آموزشی ، تاب آوری روانی ، اضطراب امتحان ، استرس کلاس ، معلمان