بررسی اثر اسید هومیک و محلول پاشی اسید جیبرلیک بر عملکرد و محتوای اسانس و برخی ویژگی های گیاه دارویی نعناع فلفلی (.(Mentha piperita L

نعناع فلفلی یکی از مهم ترین گیاهان اسانس دار با کاربردهای گوناگون است. این آزمایش به صورت کرتهای خرد شده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در سال ۹۳-۱۳۹۲ در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان اجرا گردید. تیمارهای آزمایش شامل گرانول اسید هیومیک از منبع سوپر هیومات در چهار سطح عدم کاربرد، ۸، ۱۶ و ۲۴ کیلوگرم در هکتار به عنوان عامل اصلی و محلول پاشی اسید جیبرلیک در چهار سطح عدم کاربرد ، ۱۰۰، ۲۰۰ و ۳۰۰ میلیگرم در لیتربه عنوان عامل فرعی بود. نتایج نشان داد اثر متقابل اسید هیومیک و اسید جیبرلیک در همه صفات بجز درصد اسانس معنی دار شد. کاربرد اسید جیبرلیک سبب افزایش وزن خشک ساقه و کاهش شاخص برداشت و نسبت وزن خشک برگ به وزن خشک ساقه شد. بالاترین وزن خشک استولون (۸۹۲ کیلوگرم در هکتار) از کاربرد ۱۶ کیلوگرم در هکتار اسید هیومیک و محلول پاشی ۳۰۰ میلی گرم در لیتر اسید جیبرلیک مشاهده شد. بالاترین وزن تر (۲۰۹۴۵ کیلوگرم در هکتار)، بیشترین ماده خشک (۷۳۱۶ کیلوگرم در هکتار) و بیشترین عملکرد اسانس (۹۶ لیتر در هکتار) از کاربرد ۱۶ کیلوگرم در هکتار اسید هیومیک به همراه ۲۰۰ میلیگرم در لیتر اسید جیبرلیک بدست آمد. فقط اسید هیومیک بر درصد اسانس اثر معنی دار داشت و باعث افزایش درصد اسانس شد. از نظر اقتصادی کاربرد ۱۶ کیلوگرم در هکتار اسید هیومیک همراه با ۲۰۰ میلیگرم در لیتر اسید جیبرلیک بهترین ترکیب تیماری بود.

کلیدواژه ها:

اسانس ، محلول پاشی ، تنظیم کننده رشد ، هورمون