نقش عدالت معلم در برخورد با دانش آموزان بر اساس نهج البلاغه

عدالت، یکی از اساسی ترین اصول تربیتی و اخلاقی در نظام تعلیم و تربیت اسلامی است که در منابع دینی، به ویژه در نهج البلاغه بارها مورد تاکید قرار گرفته است. آموزگار به عنوان مهم ترین عنصر در فرایند یاددهی و یادگیری، نقشی بی بدیل در ایجاد فضای عادلانه آموزشی دارد. عدالت معلم نه تنها به معنای برابری در نمره دهی یا تقسیم امکانات است، بلکه شامل رفتار عاطفی، فرصت های برابر در یادگیری، احترام به تفاوت های فردی و فراهم کردن محیطی امن و سالم برای رشد استعدادهای دانش آموزان می شود. در این پژوهش با بهره گیری از آموزه های نهج البلاغه و تکیه بر سیره امیرالمومنین علی(ع)، مفهوم عدالت معلم و نقش آن در شکل گیری شخصیت، هویت و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی مورد بررسی قرار گرفته است. روش تحقیق از نوع توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی است. نتایج نشان می دهد که عدالت آموزگار، یکی از موثرترین عوامل در تقویت اعتمادبه نفس، ایجاد حس ارزشمندی، افزایش انگیزه یادگیری و پرورش اخلاق اجتماعی در دانش آموزان است. همچنین، رعایت عدالت در کلاس درس باعث کاهش تنش ها، جلوگیری از تبعیض، و تقویت انسجام اجتماعی می گردد. با توجه به تعالیم گهربار امیرالمومنین(ع)، آموزگار موظف است در همه عرصه ها اعم از علمی، عاطفی و اخلاقی، عدالت را رعایت کند تا زمینه ساز پرورش نسل متعهد، مومن و مسئولیت پذیر شود.

کلیدواژه ها:

عدالت معلم ، نهج البلاغه ، دانش آموزان ابتدایی ، تربیت اسلامی ، عدالت آموزشی