عنوان مقاله:ارتباط بین خلاقیت هنری و رشد زبان در کودکان

پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط بین خلاقیت هنری و رشد زبان در دانش آموزان مدارس ابتدایی انجام شد. روش پژوهش همبستگی و از نوع کمی-تحلیلی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پایه سوم تا ششم مدارس دولتی شهریک منطقه شهری در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود و ۲۰۰ دانش آموز به روش تصادفی طبقه ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه خلاقیت هنری Torrance Tests of Creative Thinking (TTCT) و پرسشنامه محقق ساخته رشد زبان بود. پایایی ابزارها با ضریب آلفای کرونباخ بالای ۰.۸ تایید شد.تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و روش های همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و آزمون t مستقل انجام شد. یافته ها نشان داد که بین خلاقیت هنری و رشد زبان دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r=۰.۶۸, p<۰.۰۰۱). همچنین، تمام ابعاد خلاقیت هنری شامل نقاشی و هنرهای تجسمی، موسیقی و نمایش به صورت معنادار رشد زبان را پیش بینی می کنند، که بیشترین تاثیر متعلق به نمایش و هنرهای نمایشی بود. تفاوت جنسیتی در میزان تاثیر خلاقیت هنری بر رشد زبان مشاهده نشد.نتایج پژوهش نشان می دهد که فعالیت های هنری می توانند به عنوان ابزاری موثر در توسعه مهارت های زبانی، گسترش دایره واژگان و تقویت مهارت های گفتاری و نوشتاری دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرند. بنابراین، پیشنهاد می شود فعالیت های هنری به صورت منظم در برنامه های درسی گنجانده شوند و معلمان با آموزش های تخصصی از آن ها در تقویت زبان بهره برداری کنند.

کلیدواژه ها:

خلاقیت هنری ، رشد زبان ، دانش آموزان ابتدایی ، فعالیت های گروهی هنری ، توسعه مهارت های گفتاری و نوشتاری