بررسی رابطه احساس تعلق به مدرسه وکاهش رفتارهای پرخطر دربین دانش آموزان دوره اول متوسطه

هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین احساس تعلق به مدرسه و کاهش رفتارهای پرخطر در دانش آموزان دوره اول متوسطه است. در سال های اخیر، رفتارهای پرخطر نوجوانان به یک چالش جدی برای نظام های آموزشی و خانواده ها تبدیل شده است. احساس تعلق به مدرسه، به عنوان یک عامل حمایتی و محافظتی، می تواند نقش موثری در کاهش این رفتارها ایفا کند. در این مطالعه توصیفی-همبستگی، نمونه ای متشکل از ۴۵۰ دانش آموز از مدارس دولتی و غیرانتفاعی شهر تهران به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها، از پرسشنامه های استاندارد احساس تعلق به مدرسه و پرسشنامه رفتارهای پرخطر نوجوانان استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS-۲۵ و روش های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین احساس تعلق به مدرسه و کاهش رفتارهای پرخطر، همبستگی منفی و معناداری وجود دارد (p < ۰/۰۱). همچنین، تحلیل رگرسیون نشان داد که احساس تعلق به مدرسه قادر به پیش بینی معنادار کاهش رفتارهای پرخطر است. یافته های این پژوهش بر اهمیت تقویت احساس تعلق به مدرسه به عنوان یک راهبرد پیشگیرانه برای کاهش رفتارهای پرخطر تاکید می کند و می تواند برای برنامه ریزی های آموزشی و مداخلات روان شناختی در مدارس مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

احساس تعلق به مدرسه ، رفتارهای پرخطر ، دانش آموزان ، دوره اول متوسطه ، سلامت روان.