کاربرد هوش مصنوعی در کاهش شکاف آموزشی بین مناطق شهری و روستایی در کشورهای کمتر توسعه یافته

شکاف آموزشی میان مناطق شهری و روستایی در کشورهای کمتر توسعه یافته، یکی از چالش های اساسی نظام های آموزشی است که پیامدهای آن بر کیفیت یادگیری و فرصت های برابر برای دانش آموزان مشهود است. در این پژوهش، کاربرد فناوری های هوش مصنوعی به عنوان ابزاری برای کاهش این شکاف بررسی شده است. اهداف تحقیق شامل شناسایی چالش های آموزشی مناطق روستایی، تحلیل ظرفیت شخصی سازی یادگیری توسط هوش مصنوعی، مطالعه نمونه های موفق جهانی، ارزیابی موانع اجرایی و ارائه راهکارهای بهبود بوده است. روش پژوهش به صورت توصیفی–تحلیلی و با استفاده از نمونه گیری هدفمند در میان معلمان و متخصصان فناوری آموزشی انجام شده است. داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته و تحلیل کیفی–کمی جمع آوری شدند. نتایج نشان داد که هوش مصنوعی با قابلیت هایی چون شخصی سازی محتوا، ارزیابی دقیق و پشتیبانی یادگیری، می تواند کیفیت آموزش را در مناطق محروم ارتقاء دهد؛ مشروط بر آنکه مشکلات زیرساختی، منابع انسانی، فرهنگی و قانونی رفع شود. در نهایت پیشنهاد شد که توسعه زیرساخت ها، بومی سازی محتوا، آموزش نیروی انسانی و همکاری بین المللی به عنوان راهبردهای کلیدی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، شکاف آموزشی ، مناطق روستایی ، شخصی سازی یادگیری ، کشورهای کمتر توسعه یافته