مطالعه تاثیر آموزش مهارتهای زندگی بر رشد اجتماعی و عاطفی دانش آموزان

در دنیای امروز، دانش آموزان با تغییرات سریع اجتماعی، فرهنگی و روانی مواجه هستند و توانایی مدیریت هیجانات، حل مسائل اجتماعی و برقراری ارتباط موثر نقش اساسی در سازگاری آنان دارد. آموزش مهارت های زندگی به عنوان یک رویکرد تربیتی، ابزارهای لازم برای ارتقای این توانمندی ها را در اختیار دانش آموزان قرار می دهد و می تواند به رشد همه جانبه آنان کمک کند. اهمیت این موضوع از آن جهت است که رشد اجتماعی و عاطفی، پایه ای اساسی برای شکل گیری شخصیت متعادل و توانمند در زندگی فردی و اجتماعی محسوب می شود و بر کیفیت تعاملات اجتماعی و سلامت روان دانش آموزان تاثیر مستقیم دارد. دانش آموزانی که تحت برنامه های آموزش مهارت های زندگی قرار گرفته اند، توانایی بیشتری در مدیریت هیجانات، همکاری گروهی و تصمیم گیری های خردمندانه از خود نشان داده اند و این مهارت ها در طول زمان تاثیرات پایدار بر رشد اجتماعی و عاطفی آنان داشته است. آموزش مهارت های زندگی نقش موثری در تقویت رشد اجتماعی و عاطفی دانش آموزان دارد. دانش آموزان با یادگیری مهارت های ارتباطی، حل تعارض، همدلی و تصمیم گیری، قادرند روابط مثبت و سازنده ای با همسالان، معلمان و خانواده برقرار کنند و در مواجهه با فشارهای روانی و اجتماعی واکنش های مناسب نشان دهند. علاوه بر این، آموزش مهارت های زندگی باعث افزایش اعتماد به نفس، خودکارآمدی و تاب آوری عاطفی دانش آموزان می شود و آنان را برای مقابله با چالش های زندگی آماده می سازد. آموزش مهارت های زندگی نه تنها به توسعه توانمندی های فردی دانش آموزان کمک می کند، بلکه اثرات گسترده ای بر سلامت روان، کیفیت تعاملات اجتماعی و عملکرد تحصیلی آنان دارد. بر اساس نتایج به دست آمده، پیشنهاد می شود که آموزش مهارت های زندگی به صورت منظم و هدفمند در مدارس گنجانده شود تا دانش آموزان بتوانند با توانمندی های اجتماعی و عاطفی بالاتر، مسیر زندگی خود را با موفقیت، اعتماد به نفس و مسئولیت پذیری طی کنند.

کلیدواژه ها:

آموزش ، مهارتهای زندگی ، رشد اجتماعی ، عاطفی ، دانش آموزان