مدل یابی روابط ساختاری امنیت روانی بر اساس انعطاف پذیری کنشی، کفایت اجتماعی و بلوغ عاطفی با توجه به نقش میانجی نشاط معنوی در دانشجویان

زمینه و هدف: امنیت روانی از عوامل مختلفی از جمله انعطاف پذیری کنشی، کفایت اجتماعی، بلوغ عاطفی و نشاط معنوی نشات می­ گیرد. پژوهش حاضر با هدف مدل­سازی معادلات ساختاری امنیت روانی بر اساس انعطاف پذیری کنشی، کفایت اجتماعی و بلوغ عاطفی با توجه به نقش میانجی نشاط معنوی در بین دانشجویان انجام شد. روش ها: روش این پژوهش تحلیلی همبستگی مبتنی بر روش مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه آزاد کرج در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود؛ که ۶۲۰ نفر با روش نمونه­ گیری خوشه ای چند مرحله ای به­ عنوان نمونه انتخاب شده اند. برای جمع­ آوری داده­ ها از پرسشنامه­ های امنیت روانی Maslow (۲۰۰۴)، انعطاف پذیری کنشی Connor و Davidson (۲۰۰۳)، کفایت اجتماعی Felner و همکاران (۱۹۹۰)، بلوغ عاطفی Singh و Bhargava (۱۹۹۰) و نشاط معنوی چیریان و افروز (۱۳۹۵) استفاده شد. داده ها در سطح معناداری ۰/۰۵ با استفاده از مدل­ سازی معادلات ساختاری، در نرم­ افزارهای SPSS-۲۵ و Amos-۲۴ تحلیل شد. یافته ها: نتایج اثرات معناداری بین انعطاف پذیری کنشی (۰/۰۰۱P=)، کفایت اجتماعی (۰/۰۰۷P=) و بلوغ عاطفی (۰/۰۰۱P=) بر نشاط معنوی نشان داد. همچنین ارتباط معناداری بین انعطاف پذیری کنشی (۰/۰۰۱P=)، کفایت اجتماعی (۰/۰۰۷P=)، بلوغ عاطفی (۰/۰۰۱P=) و نشاط معنوی (۰/۰۰۰۱P=) بر امنیت روانی مشاهده شد. از طرفی نشاط معنوی بین انعطاف پذیری کنشی، کفایت اجتماعی و بلوغ عاطفی با امنیت روانی نقش میانجی داشته است. شاخص­های نکویی برازش حاکی از برازش مناسب مدل بود. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان می دهد که تقویت مهارت های روان شناختی نظیر انعطاف پذیری کنشی، کفایت اجتماعی و بلوغ عاطفی می تواند به عنوان راهکاری موثر در بهبود سلامت روانی دانشجویان مورد توجه قرار گیرد و زمینه ساز ارتقای امنیت روانی آنان شود.

کلیدواژه ها:

Psychological Security ، Action Flexibility ، Social Adequacy ، Emotional Maturity ، Spiritual Vitality ، Students ، امنیت روانی ، انعطاف پذیری کنشی ، کفایت اجتماعی ، رشد عاطفی ، نشاط معنوی ، دانشجویان