تاثیر یادگیری مبتنی بر بازی (Gamification) بر خلاقیت و مهارت های حل مسئله دانش آموزان دوره ابتدایی

در سال های اخیر، روش های نوین آموزشی به ویژه یادگیری مبتنی بر بازی (Gamification) به یکی از محورهای اصلی پژوهش های آموزشی در دوره ابتدایی تبدیل شده اند. این روش آموزشی با بهره گیری از مکانیزم های بازی مانند امتیازدهی، رقابت سالم، چالش های مرحله ای، بازخورد فوری و پاداش های انگیزشی، قادر است فرآیند یادگیری را برای دانش آموزان جذاب، تعاملی و هدفمند سازد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر یادگیری مبتنی بر بازی بر توسعه خلاقیت و مهارت های حل مسئله دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد و سعی دارد نشان دهد که چگونه این روش می تواند انگیزه درونی، مهارت های شناختی و توانایی های اجتماعی کودکان را تقویت کند.در این پژوهش، مشخص شد که یادگیری مبتنی بر بازی نه تنها به افزایش علاقه و مشارکت دانش آموزان منجر می شود، بلکه موجب ارتقای تفکر خلاق، نوآوری در حل مسائل روزمره و افزایش توانایی تحلیل و برنامه ریزی آن ها می گردد. محیط های بازی محور با فراهم کردن فرصت های متنوع برای تجربه عملی و تعامل گروهی، مهارت های اجتماعی همچون همکاری، همدلی، توانایی برقراری ارتباط موثر و مدیریت هیجانات را نیز بهبود می بخشند. این یافته ها نشان می دهند که یادگیری مبتنی بر بازی می تواند به صورت همزمان ابعاد شناختی، اجتماعی و هیجانی دانش آموزان را توسعه دهد.علاوه بر این، پژوهش حاضر به اهمیت نقش معلمان در موفقیت این روش آموزشی اشاره می کند. طراحی بازی های آموزشی متناسب با اهداف درسی، ارائه چالش های منطقی و مناسب سن دانش آموزان، هدایت تعاملات گروهی و ارائه بازخورد موثر، از جمله عواملی هستند که تاثیر یادگیری مبتنی بر بازی را افزایش می دهند. همچنین حمایت والدین و ایجاد محیط خانوادگی تشویقی، نقش مهمی در تثبیت مهارت های آموخته شده و استمرار انگیزه یادگیری کودکان دارد.این تحقیق همچنین نشان داد که یادگیری مبتنی بر بازی می تواند به عنوان ابزاری موثر در کاهش نابرابری های یادگیری عمل کند، زیرا با فراهم کردن محیط های تعاملی و جذاب، امکان یادگیری شخصی سازی شده و توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان را فراهم می آورد. بنابراین، ادغام بازی های آموزشی با محتوای درسی می تواند مسیر یادگیری فعال، تجربه محور و متنوعی را برای دانش آموزان دوره ابتدایی ایجاد کند و آن ها را برای مواجهه با چالش های تحصیلی و اجتماعی آینده آماده سازد.نتایج این پژوهش بر اهمیت برنامه ریزی آموزشی مبتنی بر بازی تاکید دارد و پیشنهاد می کند که معلمان، والدین و مدیران مدارس با همکاری یکدیگر، محیط های یادگیری جذاب، هدفمند و تعاملی ایجاد کنند تا حداکثر بهره وری آموزشی از این روش نوین حاصل شود. این مقاله با ارائه تحلیل جامع، چارچوب نظری و کاربردهای عملی یادگیری مبتنی بر بازی، به عنوان مرجعی مهم برای پژوهشگران، مربیان و سیاست گذاران آموزشی مطرح می شود.کلیدواژه ها: یادگیری مبتنی بر بازی، خلاقیت، مهارت های حل مسئله، آموزش ابتدایی، یادگیری فعال، تعامل گروهی، انگیزه درونی