تاثیر آموزش هوش هیجانی بر بهبود مهارت های ارتباطی و تعامل مثبت دانش آموزان

در عصر تحولات شتابان اجتماعی و فرهنگی، مهارت های زندگی و به ویژه «مدیریت هیجان» نقشی بنیاادین در رشد اجتماعی، عاطفی و تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. مدارس به منزله نخستیان بستر اجتماعی رسمی ،نه تنها انتقال دهنده دانش علمی بلکه پرورش دهنده شایستگی های عاطفی و اجتماعی هستناد. یکی از چالش های اساسی محیط های آموزشی، بروز تعارضات، سوء تفاهم ها، رفتارهای پرخاشگرانه و شکست در تعاملات مثبت دانش آموزان است که ریشه اصلی بسیاری از آنها، ضعف در مدیریت و تنظیم هیجان های فردی و بیان فردی است. این پژوهش با هدف واکاوی تاثیر آموزش مهارت های مدیریت هیجان بر ارتقای تحمل پذیری و بهبود روابط مثبت دانش آموزی انجام شده است.در ابتادا به تبییان مفهوم مدیریت هیجان به عنوان توانایی شناسایی، درک، پذیرش، ابراز سالم و کنترل هیجانات مختلف همچون خشم، ترس، شادی و اضطراب پرداخته می شود. آموزش مدیریت هیجان، سبب آگاهی دانش آموزان از وضعیت های عاطفی خویش و دیگران شده و آنان را در انتخاب واکنش های سنجیده، مناسب و راهبردی یاری می کند. یافته های مبتنی بر پژوهش های تجربی و بیان فرهنگی نشان می دهد که مداخلات آموزشی در زمیناه مهارت های کنترل و ابراز هیجانات، به شکل چشمگیری باعث افزایش تحمل پذیری، کاهش رفتارهای تکانشی و پرخاشگرانه، افزایش قدرت حل مسئله و بهبود همدلی و احترام متقابل میان دانش آموزان می شود.تحمل پذیری به معنای توان پذیرش تفاوت ها، مدارا با ناکامی ها و هم زیستی مسالمت آمیز در شرایط فشار است. آمو زش مدیریت هیجان با تقویت مکانیزم های مهار عاطفی، سبب کاهش تعارضات لفظی و فیزیکی، افزایش انسجام گروهی و شکل گیری روابط مثبت بر پایه احترام، همکاری و گفتمان سازنده می گردد. علاوه بر این، رشد مهارت های تنظیم هیجان در بستر مدرسه به تسهیل سازگاری اجتماعی، ارتقای تاب آوری، افزایش خودخودآگاهی و پیشگیری از اختلالات رفتاری و روانی در آیناده می انجامد. نقش معلمان، مربیاان و مشاوران مدرسه در تسهیل فرایناد آموزش مدیریت هیجان و بازآفرینی محیطی حمایتی و ایمن برای تمرین عملی این مهارت ها بسیار کلیدی است.با توجه به پویایی گروه های دانش آموزی، آموزش های عملی و مشارکتی همچون کارگاه های تعاملی، ایفای نقش، بحث های گروهی و آموزش های مبتنی بر تجربه، اثربخشی بیشتری در تثبیت این مهارت ها دارند. شواهد حاکی از آن است که پیااده سازی ساختارمند آموزش مدیریت هیجان در برنامه های درسی و فوق برنامه مدارس، می تواند تحولی بنیاادین در کیفیت روابط بیان فردی، فرهنگ تعاملات سالم، رشد هویت فردی و اجتماعی و موفقیت تحصیلی دانش آموزان به وجود آورد. در جمع بنادی، ارتقای تحمل پذیری و روابط مثبت از رهگذر آموزش مدیریت هیجان ،نه تنها به بهبود فضای مدرسه کمک می کند بلکه جامعه ای تاب آور، مسوولیت پذیر، همدل و دارای سرمایه اجتماعی غنی را پایه گذاری خواهد کرد.

کلیدواژه ها:

مدیریت هیجان ، تحمل پذیری ، روابط مثبت بیان فردی ، دانش آموزان ، مهارت های زندگی ، تنظیم هیجانی ، هوش هیجانی ، همدلی ، پرخاشگری ، سازگاری اجتماعی