بررسی نقش آموزه های مهدوی در تربیت دینی و اجتماعی دانش آموزان ابتدایی با تاکید بر محتوای کتاب های هدیه های آسمان

مهدویت به عنوان یکی از بنیادی ترین آموزه های اعتقادی و تربیتی در اندیشه اسلامی، نقشی سرنوشت ساز در هدایت فردی و اجتماعی مسلمانان ایفا می کند. توجه به تربیت مهدوی به ویژه در دوران کودکی، که حساس ترین دوره شکل گیری شخصیت و باورهای دینی است، می تواند زمینه ساز رشد معنوی، اخلاقی و اجتماعی نسل آینده باشد. کتاب های درسی، به ویژه «هدیه های آسمان» در دوره ابتدایی، از مهم ترین ابزارهای آموزشی در نظام تعلیم و تربیت جمهوری اسلامی ایران محسوب می شوند و ظرفیت بالایی برای انتقال ارزش ها و مفاهیم مهدوی دارند. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی، به بررسی جایگاه آموزه های مهدوی در محتوای کتاب های «هدیه های آسمان» دوره ابتدایی و نسبت آن با مبانی نظری مهدویت در بیانات رهبری پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که اگرچه مضامینی همچون خدامحوری و عمل به قرآن در کتاب ها برجسته است، اما مقولاتی نظیر تعاون، رفاه اجتماعی، عدالت خواهی و زمینه سازی برای ظهور که در اندیشه های رهبری به عنوان اهداف کلیدی تربیت مهدوی مطرح شده اند، کمتر مورد توجه قرار گرفته است. این امر بیانگر ضعف در طراحی محتوای آموزشی و ضرورت بازنگری جدی در کتب درسی ابتدایی است. توجه به تربیت مهدوی در آموزش رسمی می تواند ضمن تقویت هویت دینی، به پرورش نسلی امیدوار، عدالت جو، مسئولیت پذیر و آماده برای زمینه سازی حکومت جهانی امام عصر(عج) بینجامد. بر این اساس، بازنگری در اصول، اهداف و محتوای آموزشی با محوریت مهدویت و انتظار، ضرورتی اجتناب ناپذیر برای نظام تعلیم و تربیت کشور است.

کلیدواژه ها:

مهدویت ، تربیت دینی ، انتظار ، هدیه های آسمان ، عدالت اجتماعی ، تعلیم و تربیت اسلامی