ضرورت توسعه مهارت های اجتماعی از طریق آموزش ابتدایی

آموزش ابتدایی به عنوان نخستین مرحله رسمی نظام آموزشی، نقش بنیادی در شکل گیری شخصیت و تربیت همه جانبه دانش آموزان ایفا می کند. در این دوره، کودکان نه تنها مهارت های علمی و شناختی را فرا می گیرند، بلکه بستر مناسبی برای رشد اجتماعی، عاطفی و اخلاقی آن ها فراهم می شود. یکی از ابعاد مهم رشد، تقویت مهارت های اجتماعی است که شامل توانایی هایی نظیر ارتباط موثر، همدلی، همکاری، حل تعارض، مسئولیت پذیری و خودکنترلی می شود. این پژوهش با رویکرد کیفی توصیفی، به بررسی ضرورت توسعه مهارت های اجتماعی از طریق آموزش ابتدایی پرداخته است. داده ها از طریق مطالعه کتابخانه ای گردآوری و با تحلیل کیفی تفسیر شده اند. نتایج حاصل نشان می دهد که مهارت های اجتماعی در سنین ابتدایی کاملا آموزش پذیرند و مدارس می توانند با بهره گیری از برنامه های درسی مناسب، روش های تدریس فعال، تربیت معلمان آگاه و ایجاد فضای آموزشی مطلوب، نقش موثری در رشد اجتماعی دانش آموزان ایفا کنند. همچنین تعامل خانواده و مدرسه، برگزاری فعالیت های فوق برنامه، و بازنگری در نظام ارزشیابی از دیگر عوامل تاثیرگذار در ارتقاء این مهارت ها هستند. در نهایت، توسعه مهارت های اجتماعی در آموزش ابتدایی نه تنها موجب بهبود روابط بین فردی دانش آموزان می شود، بلکه زمینه ساز موفقیت تحصیلی، سلامت روانی و شکل گیری جامعه ای مشارکت جو و اخلاق مدار خواهد بود. این امر نیازمند سیاست گذاری هدفمند و توجه ویژه نهادهای آموزشی به جنبه های اجتماعی تربیت است.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، دبستان ، مهارت های اجتماعی ، دانش آموزان