بهره گیری از بازی در روند یادگیری در اجتماعی شدن کودکان

بازی یکی از فعالیت های اصلی و سرگرم کننده دوران کودکی است و بخش زیادی از وقت کودکان به آن اختصاص میابد.اگر بازی را همانطور که پیاژه تعریف کرده است،شغل کودکان به حساب آوریم،اسباب و وسایل بازی نیز به عنوان ابزار کار آن ها به حساب می آیند و به کودکان کمک می کنند که از بازی های خود لذت بیشتری ببرند و از فواید آن بهره مند شوند. امروزه برای اینکه بتوانیم در حوزه ی آموزش و تعلیم و تربیت در دوره ی ابتدائی پیشرفت چشمگیری داشته باشیم، بایستی از تمام ویژگی ها و خصوصیات روانشناختی کودکان آگاهی داشته باشیم و آموزش را در قالب و چارچوبی که برای آن ها خوشایند و لذت بخش است ارائه دهیم. بنابراین فرایند یادگیری و آموزش را می توانیم همراه با بازی کودکانه ادغام کنیم؛ چرا که کودکان در سنین هفت تا دوازده سالگی در اوج بازیگوشی و فعالیت بدنی هستند و ما می توانیم از این فعال بودن آن ها در راستای بهبود فرایند یادگیری بهره ببریم. هدف ما در ارائه مقاله این است که بتوانیم به سوالاتی از این قبیل پاسخ دهیم که: آیا بازی می تواند سطح یادگیری را افزایش دهد؟ بازی چه نقشی در یادگیری کودکان دارد؟ آیا بهره گیری از بازی در روند یادگیری در اجتماعی شدن کودکان نقشی ایفا می کند؟

کلیدواژه ها:

ریاضی ، بازی ، یادگیری ، آموزش ، دانش آموز