بررسی تکنولوژی های آموزشی نوین در تدریس شیمی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 189
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
SREDCONF01_123
تاریخ نمایه سازی: 3 شهریور 1404
چکیده مقاله:
در دهه های اخیر، تحولات گسترده در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات، موجب شکل گیری و گسترش تکنولوژی های آموزشی نوین شده است. این فناوری ها با ورود به عرصه تعلیم و تربیت، نه تنها ساختار کلاس های درس و نقش معلمان را دگرگون کرده اند، بلکه شیوه تدریس و یادگیری مفاهیم علمی از جمله شیمی را نیز متحول ساخته اند. درس شیمی به دلیل ماهیت انتزاعی و نیاز به انجام آزمایش ها و مشاهده پدیده های میکروسکوپی و مولکولی، همواره با چالش هایی در حوزه آموزش نظری و عملی مواجه بوده است که تکنولوژی های نوین می توانند راهکارهایی نویدبخش برای رفع آنها ارائه دهند.در این مطالعه، به بررسی مهم ترین فناوری های آموزشی نوین و کاربرد آنها در تدریس شیمی پرداخته شده است. فناوری هایی مانند آموزش الکترونیکی (E-learning)، واقعیت افزوده (AR)، واقعیت مجازی (VR)، شبیه سازهای آزمایشگاهی، نرم افزارهای تعاملی شیمی، سامانه های مدیریت یادگیری (LMS)، و ابزارهای تولید محتوای دیجیتال از جمله راهکارهای برجسته در این حوزه به شمار می روند. این فناوری ها امکان برگزاری کلاس های منعطف، انجام آزمایش های مجازی، تکرارپذیری بی خطر فرآیندها، ایجاد محیط های یادگیری غنی و تحریک تفکر خلاق دانش آموزان را فراهم می کنند.مطالعات انجام شده نشان می دهند که استفاده هدفمند از شبیه سازهای آزمایشگاهی و واقعیت مجازی، موجب افزایش انگیزه، درک عمیق تر مفاهیم، و بهبود مهارت های حل مسئله و کار گروهی در میان دانش آموزان شیمی می شود. همچنین، واقعیت افزوده با افزودن ابعاد بصری و تعاملی به محتواهای آموزشی، امکان درک ساختار مولکولی و واکنش های شیمیایی را به شکلی جذاب تر و ملموس تر فراهم می سازد. آموزش الکترونیکی و LMSها نیز با فراهم آوردن فرصت یادگیری در هر مکان و زمان، به شخصی سازی فرآیند یادگیری و جبران ضعف های فردی کمک می کنند.با این حال، پیاده سازی موفق فناوری های آموزشی نوین، مستلزم رفع چالش هایی چون فراهم سازی زیرساخت های فناورانه، آموزش معلمان در زمینه کار با ابزارهای جدید، و توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان است. به علاوه، ادغام مناسب فناوری با روش های سنتی تدریس و لحاظ نمودن ویژگی های بومی-فرهنگی هر جامعه، از الزامات اساسی برای اثربخشی استفاده از این فناوری ها در تدریس شیمی می باشد.در مجموع، تکنولوژی های آموزشی نوین فرصت های ارزشمندی برای ارتقاء کیفیت آموزش شیمی، بهینه سازی فرآیند یاددهی-یادگیری، و ایجاد نسل جدیدی از یادگیرندگان خلاق و فناورمحور فراهم می کنند. به همین سبب، توسعه و بومی سازی این فناوری ها، حمایت از معلمان و دانش آموزان در استفاده از آن ها، و تحقیق و ارزیابی مستمر اثربخشی این ابزارها، باید در اولویت برنامه ریزی های آموزشی قرار گیرد.
نویسندگان