فناوری اطلاعات، پلی میان معلم و دانش آموز در آموزش نوین

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش و تاثیر فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) در حوزه آموزش و پرورش نگاشته شده است. نگارنده با تمرکز بر کاربردهای نوین فناوری در فرایند تعلیم و تربیت، به بررسی تاثیر این فناوری ها در بهبود روش های تدریس و ارتقای مهارت های یادگیری دانش آموزان می پردازد. در چارچوب یک برنامه درسی تلفیقی، معلم بیش از آن که صرفا انتقال دهنده ی دانش باشد، نقش تسهیل گر را ایفا می کند؛ به گونه ای که بستر مناسبی برای پرورش قابلیت های فردی و توسعه تجربیات مستقل یادگیرندگان فراهم می گردد.در محیط های آموزشی مبتنی بر محتوای چندرسانه ای – که از ویژگی های بارز مدارس هوشمند به شمار می آید – تعمیق و تثبیت یادگیری از طریق بهره گیری از قابلیت های فناوری اطلاعات محقق می شود. از جمله مزایای مورد بررسی در این پژوهش می توان به موارد زیر اشاره کرد: استفاده معلمان از محتوای چندرسانه ای در ارائه دروس، به کارگیری نرم افزارهای کمک آموزشی در جهت تعمیق یادگیری، تداوم فرآیند آموزش و یادگیری در منزل از طریق سیستم های مدیریت محتوا، استفاده دانش آموزان از ابزارهای خودآموز، بهره مندی از اینترنت به منظور جست وجوی اطلاعات و درک عمیق تر موضوعات آموزشی، ارزشیابی هم زمان الکترونیکی، استفاده بهینه از زمان محدود کلاس و آموزش مهارت های ضروری برای ایفای نقش در جامعه ی معاصر. این موارد تنها بخشی از تاثیرات گسترده فناوری اطلاعات در بهبود کیفیت آموزشی هستند که در این مطالعه به آن ها پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

فناوری اطلاعات ، ارتباطات ، محتوای الکترونیکی ، تعلیم و تربیت