تاثیر محیط فیزیکی مدرسه بر سلامت روان دانش آموزان از منظر تربیتی و معماری

محیط فیزیکی مدرسه یکی از عوامل موثر در شکل گیری رفتار، احساس امنیت، و سلامت روان دانش آموزان محسوب می شود. هدف این پژوهش بررسی تاثیر مولفه های معماری و طراحی فضاهای آموزشی بر سلامت روان دانش آموزان با تاکید بر نقش مربیان تربیتی در بهره برداری از این فضاهاست. روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مطالعات میدانی و مصاحبه با مربیان تربیتی در مدارس شهرستان های مهران و ایلام انجام شد. داده ها از طریق مشاهده مستقیم فضاهای آموزشی، بررسی چیدمان کلاس ها، نورپردازی، رنگ آمیزی، تهویه، و نحوه استفاده از فضاهای مشاوره، نمازخانه و کتابخانه گردآوری شد. یافته ها نشان داد که طراحی مناسب فضاهای مدرسه ای، به ویژه استفاده از نور طبیعی، رنگ های آرامش بخش، تهویه مطلوب، و وجود فضاهای باز، تاثیر چشمگیری بر کاهش اضطراب، افزایش تمرکز، و تقویت تعاملات اجتماعی دانش آموزان دارد. همچنین نقش مربیان تربیتی در هدایت دانش آموزان به استفاده صحیح از این فضاها و ایجاد حس تعلق و امنیت روانی بسیار موثر ارزیابی شد. نتیجه گیری پژوهش نشان می دهد که تلفیق اصول معماری با رویکردهای تربیتی می تواند بستری مناسب برای ارتقاء سلامت روانی دانش آموزان فراهم آورد و لازم است در طراحی و مدیریت مدارس به این ابعاد توجه ویژه ای شود.

کلیدواژه ها:

سلامت روان ، محیط فیزیکی مدرسه ، معماری آموزشی ، امور تربیتی ، طراحی فضاهای آموزشی