ارزیابی مهم ترین نقاط قوت و ضعف برنامه های مشارکت دانش آموزان در امور آموزشی

تداوم و بقای جامعه بشری درگرو تعاون و مشارکت اعضای آن است. در سطح فردی و گروهی، رسیدن به اهداف و نیازهای کوچک مستلزم یادگیری مشارکت است. این مدرسه است که به عنوان یکی از نهادهای مهم در اجتماعی شدن دانش آموزان نقش آفرینی می کند. مدرسه و به طور کل نهاد آموزش و پرورش به عنوان یک نهاد مهم اجتماعی نیازمند همکاری و مشارکت تمام اعضای آن است چرا که بدون همکاری و مشارکت تمامی اعضا این نهاد قادر نخواهد بود به وظیفه تعلیم و تربیت خود جامعه عمل بپوشاند. مدرسه ای که اداره امور آن مبتنی بر تصمیم گیری، همکاری، همدلی و همفکری، منعطف بودن برنامه ها و آموزش و به کارگیری روش های مشارکت جویانه و گروهی (غیر متمرکز) باشد خواهد توانست بستر مناسبی را جهت مشارکت دانش آموزان، شکوفایی استعداد، توانمندی و خلاقیت دانش آموزان، معلمان و مدیران فراهم سازد. از این رو سیاست های راهبردی آموزش و پرورش، با تفویض اختیارات و مشارکت دانش آموزان در امور مدرسه به صورت آموزشی و اداری در راستای تمرکززادیی، مدرسه محوری و توسعه مشارکت همه جانبه، زمینه تحقق اهداف تعلیم و تربیت همگانی را فراهم می کند. مجموعه این سیاست های راهبردی موجب خواهد شد تا دانش آموزان از حالت انفعال خارج شده و در مدرسه چه در بعد اداری و چه آموزشی مشارکت و حضور فعال داشته باشند.

کلیدواژه ها:

تعامل آموزشی ، برنامه های مشارکتی ، دانش آموزان ، اهداف آموزشی