تحلیل عوامل موثر بر پذیرش رفتارهای ایمن در محیط کار و پیامدهای آن بر کاهش خطای انسانی

در محیط های صنعتی و شهری، ارتقاء ایمنی شغلی به عنوان یکی از ارکان اصلی مدیریت منابع انسانی و کاهش حوادث ناشی از کار شناخته می شود. هدف از این تحقیق، بررسی تاثیر عوامل مختلف بر رفتار ایمن شغلی و کاهش خطای انسانی در محیط های کاری صنعتی و شهری است. این تحقیق از یک روش ترکیبی (کمی و کیفی) برای تحلیل داده ها استفاده کرده است. در بخش کمی، داده های جمع آوری شده از ۲۶۵ نفر از کارکنان صنعت انرژی و شهری با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری (SEM) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که فرهنگ سازمانی (ضریب مسیر ۰.۳۳)، حمایت مدیریتی (ضریب مسیر ۰.۳۱) و آموزش مستمر (ضریب بار عاملی ۰.۷۹) به طور معناداری بر رفتار ایمن شغلی تاثیر دارند. همچنین، رفتار ایمن شغلی به طور مستقیم (ضریب مسیر ۰.۵۴) با کاهش خطای انسانی مرتبط است. در بخش کیفی، مصاحبه با ۲۰ نفر از مدیران ایمنی و منابع انسانی نشان داد که موانع مانند فشار کاری و کمبود منابع ایمنی از جمله چالش های عمده در پذیرش رفتارهای ایمن هستند. نتایج این تحقیق بر لزوم تقویت فرهنگ ایمنی، حمایت مستمر از کارکنان و برگزاری دوره های آموزشی مستمر در سازمان ها تاکید دارد. این یافته ها می توانند به بهبود سیاست های ایمنی در محیط های کاری کمک کنند.

کلیدواژه ها:

رفتار ایمن شغلی ، خطای انسانی ، مدل یابی معادلات ساختاری ، فرهنگ سازمانی ، حمایت مدیریتی