بررسی ارتباط بین فعالیت بدنی و سلامت روان در دانش آموزان دوره متوسطه
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 281
فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CPESCONF24_385
تاریخ نمایه سازی: 3 شهریور 1404
چکیده مقاله:
سلامت روان دانش آموزان، به ویژه در دوره متوسطه، یکی از مهم ترین عوامل تعیین کننده موفقیت تحصیلی، رشد اجتماعی و توانمندی های فردی آنان است. در این راستا، فعالیت بدنی منظم و هدفمند به عنوان یک عامل موثر در تقویت سلامت روان، کاهش اضطراب و افسردگی و بهبود کیفیت زندگی روانی مورد توجه قرار گرفته است. هدف از این پژوهش بررسی ارتباط بین فعالیت بدنی و سلامت روان دانش آموزان دوره متوسطه شهرستان لالی استان خوزستان بود. جامعه آماری پژوهش شامل ۱۰۰ دانش آموز متوسطه بود که با روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد فعالیت بدنی و مقیاس سلامت روان GHQ-۲۸ بود. داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی و استنباطی، از جمله ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون ساده تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین سطح فعالیت بدنی و شاخص های سلامت روان، از جمله کاهش اضطراب، افسردگی و افزایش رضایت از زندگی، رابطه معناداری وجود دارد (p < ۰.۰۱). دانش آموزانی که به صورت منظم و با شدت متوسط تا بالا در فعالیت های ورزشی مشارکت داشتند، سطح سلامت روان بالاتری نسبت به دانش آموزان کم تحرک داشتند. علاوه بر این، یافته ها حاکی از آن بود که فعالیت های بدنی گروهی، نظیر ورزش های تیمی، تاثیر بیشتری بر کاهش تنش های روانی و افزایش تعاملات اجتماعی دارند و فعالیت های فردی نیز می توانند به تقویت خودکنترلی و افزایش اعتمادبه نفس کمک کنند. این پژوهش همسو با نظریه های روانشناسی مثبت گرا (Seligman, ۲۰۱۱) و مدل های روان شناسی زیستی فعالیت بدنی است که ورزش را به عنوان یک مداخله موثر در کاهش هورمون های استرس و افزایش اندورفین و سروتونین معرفی می کند. نتایج این مطالعه اهمیت تدوین برنامه های منظم ورزشی در مدارس و توجه به نیازهای جسمانی و روانی دانش آموزان را نشان می دهد و تاکید می کند که مدیران و مربیان تربیت بدنی با فراهم کردن زمینه های مناسب برای فعالیت بدنی، می توانند نقش مهمی در ارتقای سلامت روانی و اجتماعی دانش آموزان ایفا کنند. این مطالعه همچنین نشان داد که سطح فعالیت بدنی می تواند پیش بینی کننده قابل توجهی برای سلامت روان باشد و سیاست های آموزشی باید برای افزایش فرصت های فعالیت بدنی و کاهش کم تحرکی در محیط مدرسه تدوین شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
رادمان حاجی پور
کارشناس تربیت بدنی دانشگاه فرهنگیان امام جعفر صادق واحد بهبهان