طراحی پایلوت و مدلسازی فرآیند A۲O جهت ضرایب سینتیکی رشد سلولی برای افزایش راندمان حذف مواد آلی و مغذی از فاضلاب شهر پردیس
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
تاریخ نمایه سازی: 3 شهریور 1404
چکیده مقاله:
تصفیه فاضلاب به روش A۲O در واقع شیوه ارتقایافته فرآیند لجن فعال با هوادهی گسترده است. در این روش برای حذف نیتروژن و فسفر دو واحد بی هوازی و آنوکسیک به آن اضافه می شود. برگشت لجن، از مخزن ته نشینی به واحد بی هوازی است. از واحد هوادهی، یک خط برگشت به آنوکسیک تانک وجود دارد. بدیهی است، بررسی تمام شرایط محیطی موثر، بر مصرف سوبسترا و سرعت رشد میکروبی ممکن است میسر نباشد. با این حال کنترل عواملی مانند pH و مواد مغذی برای فراهم کردن تصفیه موثر لازم است. سرعت مصرف سوبسترا را در سیستم های بیولوژیکی می توان بر مبنای رابطه مونود برای سوبستراهای محلول مدل سازی نمود. طراحی پایلوت براساس میزان زمان ماند هیدرولیکی (HRT) مطابق با منابع موجود انجام شد. پس از راه اندازی پایلوت مذکور با فاضلاب واقعی بهره برداری فرآیندهای بیولوژیکی صورت می پذیرد تا شرایط پایدار (Steady State) در راکتورها ایجاد و حفظ گردد. در این پژوهش از فاضلاب خام، حوض هوادهی، پساب خروجی، ته نشینی ثانویه و لجن فعال برگشتی جمعا ۵۰۰ نمونه برداشت شد و اقدام به اندازه گیری پارامترهای کیفیCOD ،BOD۵ ، TSS و VSS (به عنوان متغیرهای وابسته) شد به این ترتیب که ۱۰۰ نمونه از تانک هوادهی، ۱۰۰ نمونه از لجن فعال برگشتی، ۱۰۰ نمونه از فاضلاب خام ورودی، ۱۰۰ نمونه از پساب خروجی، ۱۰۰ نمونه از ته نشینی ثانویه برای اندازه گیری پارامترهای آلی و جامدات برداشته شد. در بررسی سینتیکی، Ks به میزان g COD/m۳ ۹/۲۷، µH به میزان (۱/day)۴/۴، bH به میزان ۱/day ۰۰۸۵/۰ و YH معادل gCOD XH /gCOD SS۴۲/۰ تعیین گردید. مطابق نتایج به دست آمده، ضرایب سینتیکی در مدل های Lineweaver-Burk و Hanes مناسب بوده ولی در مدل Hofstee میزان K و Kd کم تر از میزان بهینه برای بهره برداری مناسب پایلوت به دست آمده است. همچنین ضریب بازدهی و میزان نرخ رشد پایین تر از میزان بهینه است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
گروه مهندسی محیط زیست، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران
گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت و تغذیه، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران
گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت و تغذیه، دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بوشهر، ایران
گروه مهندسی محیط زیست، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران