نظریه های یادگیری هیجانی و تاثیر آن ها بر فرآیندهای تدریس در کلاس های درس

این مقاله مروری به بررسی جامع نظریه های یادگیری هیجانی و تاثیرات آن ها بر فرآیندهای تدریس در کلاس های درس می پردازد. هدف از این پژوهش، تبیین نقش هیجانات در یادگیری و ارائه دیدگاهی کاربردی برای معلمان در بهره گیری از این دانش در بهبود کیفیت آموزش است. در این راستا، نظریه های مختلف یادگیری هیجانی از جمله نظریه شناختی-ارزیابی لازاروس، نظریه خودکارآمدی بندورا، مدل های هوش هیجانی مایر و سالووی و گلمن، و رویکرد یادگیری اجتماعی-هیجانی (SEL) مورد بررسی قرار گرفته اند. مقاله حاضر نشان می دهد که نظریه های یادگیری هیجانی تاثیرات عمیقی بر جنبه های مختلف فرآیند تدریس، از طراحی برنامه درسی و انتخاب روش های تدریس گرفته تا مدیریت کلاس، تعاملات معلم و دانش آموز و ارزیابی یادگیری دارند. همچنین، نقش کلیدی هوش هیجانی معلمان در ایجاد محیط های یادگیری مثبت و موثر مورد تاکید قرار گرفته است. در بخش های کاربردی، راهکارهای عملی برای ادغام اصول یادگیری هیجانی در فعالیت های آموزشی و مدیریت کلاس ارائه شده و اهمیت همکاری والدین و معلمان در این زمینه برجسته شده است. در نهایت، مقاله نتیجه می گیرد که توجه به یادگیری هیجانی و کاربرد آن در کلاس های درس می تواند به تربیت نسلی از دانش آموزان سالم، مسئولیت پذیر و موفق کمک کند.

کلیدواژه ها:

یادگیری هیجانی ، تدریس ، کلاس درس ، نظریه ، هوش هیجانی