رابطه تفکر نقادانه و خلاقیت در یادگیری فعال دانش آموزان ابتدایی

هدف از این پژوهش مروری، بررسی رابطه بین تفکر نقادانه و خلاقیت در چارچوب یادگیری فعال دانش آموزان مقطع ابتدایی است. یادگیری فعال، رویکردی است که دانش آموزان را به جای دریافت کنندگان منفعل اطلاعات، به مشارکت کنندگان فعال در فرآیند یادگیری تبدیل می کند. در این رویکرد، تفکر نقادانه و خلاقیت به عنوان دو مهارت کلیدی و مکمل، نقش حیاتی ایفا می کنند. تفکر نقادانه به دانش آموزان کمک می کند تا اطلاعات را به دقت ارزیابی کرده، استدلال های منطقی ارائه دهند و از تعصبات شناختی دوری کنند. از سوی دیگر، خلاقیت، توانایی تولید ایده های جدید و اصیل را فراهم می سازد که برای حل مسائل پیچیده و نوآوری ضروری است. پژوهش های متعددی نشان داده اند که این دو مهارت در فرآیندهای آموزشی هم افزایی داشته و پرورش همزمان آن ها منجر به نتایج یادگیری عمیق تر و پایدارتر می شود. این مقاله با بررسی ادبیات موجود، مبانی نظری و یافته های پژوهشی مرتبط با این موضوع را مورد تجزیه و تحلیل قرار می دهد و به این نتیجه می رسد که تلفیق استراتژیک فعالیت های پرورش دهنده تفکر نقادانه و خلاقیت در برنامه های درسی، به ویژه در مقطع ابتدایی، برای ارتقای توانایی های شناختی و آمادگی دانش آموزان برای مواجهه با چالش های آینده، حیاتی است. این مقاله همچنین به ارائه راهکارهای عملی برای معلمان و سیاست گذاران آموزشی می پردازد تا بتوانند بستری مناسب برای رشد این مهارت ها فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

تفکر نقادانه ، خلاقیت ، یادگیری فعال ، دانش آموزان ابتدایی ، آموزش و پرورش.