فلسفه و پرسش: سنخ شناسی کنشهای پرسشگری در برنامه های کودک (مورد: نمایشهای برنامه فیتیله در سال ۱۳۹۳)

فلسفه و پرسش با یکدیگر ارتباط وثیقی داشته اند و حتی بدو و آغاز فلسفیدن را پرسشگری دانسته اند. این پرسشگری از کودکی و در فرآیند جامعهپذیری افراد شکل می گیرد و کودکان میتوانند به عنوان افرادی پرسشگر تربیت شوند. چنین کودکانی راه را برای توسعه فردی و اجتماعی هموار خواهند کرد. آنچه کودکان میتوانند در فرآیند جامعهپذیری و از جمله از طریق رسانه ها بیاموزند، نه تنها نفس پرسشگری، بلکه شیوه ها و موضوعات پرسشگری است. آنها (طبق نظریه یادگیری اجتماعی)، از طریق مشاهده رفتار دیگران در رسانه ها میآموزند که در مورد چه چیزهایی میتوانند سوال کنند. نمایش های کودک در برنامه های تلویزیون یکی از بسترهای مناسب برای تقویت تفکر انتقادی و فلسفه ورزی کودکان است. مقاله حاضر به بررسی کنشهای پرسشگری در نمایش »فیتیله« های برنامه تلویزیونی کودک با استفاده از روش تحلیل مضمونی و سنخ بندی آنها پرداخته است. در این پژوهش ۸۴ برنامه نمایشی فیتیله که در سال ۱۳۹۳ به نمایش درآمده مورد بررسی قرار است. نتایج یافته ها نشان دهنده آن بود که ۶ دسته پرسش استفهامی و ۳ دسته پرسش با منظور غیر استفهام در برنامه های نمایشی فیتیله مطرح شده است. پرسشهای استفهامی شامل پرسش از علل و چیستی پدیده های طبیعی، پرسش از آینده فرد، پرسش در مورد دیگری، پرسش از رابطه اجتماعی با دیگری و پرسش از هنجارهای اجتماعی بوده که هر کدام به زیرعنوان هایی تقسیم شده اند. پرسشهای غیراستفهامی شامل استفهام انکاری، پرسش به منظور تایید موضوع و پرسش به جهت ابراز امری صورت گرفته است.

کلیدواژه ها:

فلسفه ، پرسشگری ، برنامه های کودک (نمایش تلویزیونی) ، برنامه فیتیله