اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر بهزیستی روانشناختی، پردازش هیجانی و تنظیم شناختی هیجان در دانشجویان با تجربه شکست عاطفی در تهران

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان شناختی-رفتاری بر بهزیستی روانشناختی، پردازش هیجانی و تنظیم شناختی هیجان در دانشجویان با تجربه شکست عاطفی در تهران انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه گردآوری داده ها، میدانی و بر پایه مطالعه کتابخانه ای و نحوه اجرا، توصیفی از نوع آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بوده است. جامعه آماری شامل دانشجویان با تجربه شکست عاطفی در شهر تهران در سال ۱۳۰۴-۱۰۴۲ بود. حجم نمونه شامل ۱۵ نفر از افراد در دسترس انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های بهزیستی روانشناختی ریف و سینگر (۱۸۹۹)، تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و کرایج (۲۶۰۰)، پردازش هیجانی باکر و همکاران (۲۷۰۰)، و پرسشنامه ضربه عشقی راس (۱۹۹۹) بود. جهت تحلیل داده ها در سطح توصیفی از میانگین و انحراف معیار و در سطح استنباطی از تحلیل کوواریانس با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۸ بهره گرفته شد. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده های آماری نشان داد که درمان شناختی-رفتاری تاثیر معناداری بر افزایش بهزیستی روانشناختی، پردازش هیجانی و تنظیم شناختی هیجان داشته و می تواند به عنوان یک راهکار موثر برای بهبود وضعیت روانی افراد با تجربه شکست عاطفی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی رفتاری ، بهزیستی روانشناختی ، پردازش هیجانی ، تنظیم شناختی هیجان ، شکست عاطفی