مطالعه ی تاثیر برنامه های آموزشی مبتنی بر بازی بر انگیزه و علاقه مندی دانش آموزان ابتدایی

هدف پژوهش حاضر، بررسی تجربه های زیسته معلمان ابتدایی درباره تاثیر بازی های آموزشی بر فرایند یادگیری دانش آموزان است. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش روایت پژوهی انجام شده است. مشارکت کنندگان شامل پنج معلم ابتدایی بودند که به صورت هدفمند از میان معلمانی که در تدریس خود از بازی استفاده می کردند، انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری و با استفاده از کدگذاری سه مرحله ای تحلیل شدند. یافته ها در قالب چهار مضمون اصلی ارائه شدند: راهبردی موثر برای ایجاد انگیزه در یادگیری، افزایش مشارکت و تعامل فعال دانش آموزان در جریان نقش بازی آموزشی در تعمیق یادگیری مفاهیم درسی، ضرورت مدیریت دقیق و طراحی ساختارمند بازی ها. نتایج نشان داد بازی های آموزشی نه تنها باعث افزایش انگیزه و علاقه مندی دانش آموزان به درس می شوند، بلکه در تثبیت و تعمیق مفاهیم درسی نیز نقش موثری ایفا می کنند. همچنین، استفاده هدفمند از بازی موجب افزایش تعامل، خلاقیت و مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند یادگیری می گردد. در نتیجه گیری نیز یافته ها با نتایج پژوهش های پیشین مقایسه شده و بر ضرورت استفاده آگاهانه و ساختارمند از بازی در برنامه ریزی درسی تاکید شده است.

کلیدواژه ها:

بازی آموزشی ، یادگیری ، روایت پژوهی ، آموزش ابتدایی ، انگیزه در یادگیری